ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਕਨਿਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
|| ਜਾਯਤੇ ਭੂਪਤਿਰ੍ਲੋਕੇ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਵਰਾਨਨੇ ਜਾਯਤੇ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਨੈਵ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸੋਹਣੀਏ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਭਾਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਤਥਾ ਸਾ ਜਾਯਤੇ ਨਾਰੀ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰਿ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.61.
ਦੇਵੀਏ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿ ਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ ਸਕੰਧ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਤਮ੍ਯ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਰੂਪਵਾਞ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦ੍ਮਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਦੇਵਿ ਪਦ੍ਮੋਨਾਮ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਂਤਾਯਾ ਜਾਤੋ ਧਰ੍ਮਰਤੋ ਬਲੀ
ਪਦਮਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਪਦਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਭੂਤਬਲਵਾਹਨਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨ ਸਨ,
ਬਿਲ੍ਵਾਰ੍ਕਖਦਿਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕਪਿਤ੍ਥਧਵਸਂਕੁਲਮ੍
ਬਿਲਵ, ਅਰਕ ਤੇ ਖਦਿਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਪਿੱਥ ਤੇ ਧਵਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਸੀ,
ਤਤ੍ਰ ਵਨ੍ਯਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਏਕ ਏਵੋਤ੍ਤਮਬਲਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਸ ਵਨਸ੍ਯਾਂਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਦਾਰਣ੍ਯਮਾਸਦਤ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਰਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ।
ਤਚ੍ਚਾਪ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਰ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਪਾਦਪੈਃ ਕੀਰ੍ਣਮਤੀਵ ਸੁਖਸ਼ਾਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਨਰਮ ਘਾਹ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਥ ਤਂ ਤਥਾ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰੂਪਿਣੀ 5.2.62.
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸੋਭਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਆ ਗਈ।
ਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ—
ਉਵਾਚ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾਥ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ?'
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵਾਨਵਦ੍ਯਾਂਗੀਂ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ
ਉਸਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੋਹਣੀ ਦੇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭਦ੍ਰੇ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ੋਭਨੇ ਹਸਂਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਭਲੇ ਜੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਨੇ? ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।' ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾਹਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਕੌਮਾਰਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਆਰੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।'
ਸੁਤਾ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਮਾਮੇਵਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਮਨੁਜਾਧਿਪ
'ਮੈਨੂੰ ਕਣ੍ਵ ਦੀ ਧੀ ਜਾਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ।'
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪੇਣੋਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ। ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਆਹਰਾਮਿ ਤਵਾਦ੍ਯਾਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸ਼ੋਭਨੇ ਵਿਵਾਹਾਨਾਂ ਚ ਰਂਭੋਰੁ ਗਾਂਧਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੀਏ। ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਤਲੀ ਰਾਣੀਏ, ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਨृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ 5.2.62.
ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਤਦਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਮਨਃ
'ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਆਤ੍ਮਨੋ ਬਂਧੁਰਾਤ੍ਮੈਵ ਗਤਿਰਾਤ੍ਮੈਵ ਚਾਤ੍ਮਨਃ
'ਆਦਮੀ ਲਈ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ, ਆਪਣਾ ਸਹਾਰਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੰਤਵ ਹੈ।'
ਸਤ੍ਯਂ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਦਤ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਦ੍ਯ ਮੇ
'ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।'
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਣੀਤਾ ਨृਪੇਣ ਹਿ
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਾਮਿਤਾ ਸਾ ਨृਪੇਣੇਵ ਤਤੋ ਗਂਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਚਾਹੀ ਗਈ ਉਹ ਕੁੜੀ ਫਿਰ ਚਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।