ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਾਂਤੇਨ ਸਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਤੇਨ ਤਾਪਸੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਤਪੱਸਵੀ ਨੇ, ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਣਯੋਪੇਤਾ ਲਿਂਗਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖਿਆ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਤੁ ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਿਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਕਿੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ?'
ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਅਹਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਲ੍ਲਭਃ 5.2.61.
ਮੈਂ ਉਸ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਣ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸਾ ਭੂਪਾਲ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਿੰਘ, ਬੱਘੇ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਖਾਧੀ ਗਈ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਰਾਜਨ੍ਗਤਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਮਹਾਂਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਜਾ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਹਾਨਿਸ਼੍ਚਾਨੁਦਿਨਮਭਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਧਰਮ ਘਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਨੁਕੂਲਯਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਯਥਾਸ਼ੀਲੇऽਪਿ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ
ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਤੀ ਦਾ ਸੁਭਾਉ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਯਾਤੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਲਂਕृਤਾਂ ਸੁਭ੍ਰੂ ਪੂਜਯਂਤੀਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ।
ਵਿਰਹੇਣ ਤ੍ਵਦੀਯੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤੋऽਹਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਤੇਰੀ ਜੁਦਾਈ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਭਗੇ ਕृਤਾਰ੍ਥੋਹਂ ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ। ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਰਭਸਾਤ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯਾਹ ਭਾਮਿਨੀਮ੍ 5.2.61.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮਾਗਮੋ ਜਾਤੋ ਜਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਤਿਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਲਬ੍ਧਂ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹਿਮਾਤ੍ਮਜੇ
ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਅਣਮੁੱਲ ਭਾਗ ਮਿਲਿਆ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਵਿਯੋਗੋ ਨ ਚ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨੋਪਸਰ੍ਗਭਯਂ ਤੇषਾਂ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਕਨਿਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
|| ਜਾਯਤੇ ਭੂਪਤਿਰ੍ਲੋਕੇ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਵਰਾਨਨੇ ਜਾਯਤੇ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਨੈਵ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸੋਹਣੀਏ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਭਾਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਤਥਾ ਸਾ ਜਾਯਤੇ ਨਾਰੀ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰਿ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.61.
ਦੇਵੀਏ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿ ਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ ਸਕੰਧ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਤਮ੍ਯ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਰੂਪਵਾਞ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦ੍ਮਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਦੇਵਿ ਪਦ੍ਮੋਨਾਮ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਂਤਾਯਾ ਜਾਤੋ ਧਰ੍ਮਰਤੋ ਬਲੀ
ਪਦਮਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਪਦਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਭੂਤਬਲਵਾਹਨਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨ ਸਨ,
ਬਿਲ੍ਵਾਰ੍ਕਖਦਿਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕਪਿਤ੍ਥਧਵਸਂਕੁਲਮ੍
ਬਿਲਵ, ਅਰਕ ਤੇ ਖਦਿਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਪਿੱਥ ਤੇ ਧਵਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਸੀ,