ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਕ ਏष ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਰਾਯਣੋऽਧੁਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੁਣ ਨਾਰਾਇਣ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਯੁਵਾਂ ਨਾਰਾਯਣੌ ਕਸ੍ਮਾਦਿਤਿ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਵੇਂ ਹੋ?'
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ,
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਸਿਦ੍ਧੌ ਯੋਗਕੋਵਿਦੌ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪੂਰਨ ਹੋਏ,
ਕਪਿਲੋ ਮਂਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਕਪਿਲ ਨੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗਰੁਡਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਮਜਾਯਤ 5.2.59.
ਤੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਗਰੁੜ ਬਣ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਗਰੁਡਸ੍ਥਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਉਵਾਚ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾਂ ਸਿਦ੍ਧੌ ਨਾਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰਥੇਦृਸ਼ਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਪੂਰਨਵਾਲੇ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤੌ ਸਿਦ੍ਧਸਤ੍ਤਮੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧ,
ਕਪਿਲਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਤੁ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਕਪਿਲ ਪਦਮਨਾਭ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੋऽਥ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਵਾਂਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਰੁਦਰ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਕੌਤੁਕਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਭੀਤਃ ਕਂਪਿਤਕਨ੍ਧਰਃ ਸਰ੍ਵਰੂਪੀ ਹਰਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਗਃ ਸਰ੍ਵਦਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਤਸੁਕਤਾ ਕਰਕੇ, ਡਰਿਆ ਤੇ ਕੰਬਦੀ ਗਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹਰੀ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ, ਗੱਲ ਮੁਕਣ ਤੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ,
ਅਸ਼੍ਵਾ ਗਾਵੋ ਹਯਾਃ ਸਿਂਹਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਗੋਮਹਿषਾਸ੍ਤਥਾ
ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਅਸ਼ਵ, ਸਿੰਘ, ਬੱਘ, ਤੇ ਗੋਮਢੇ ਵੀ,
ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਰਾਜਭਵਨੇ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਦੇਖੇ।
ਯਾਵਚ੍ਚਿਂਤਯਤੇ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਵਜ੍ਜ੍ਞਾਤਂ ਨृਪੇਣ ਹਿ 5.2.59.
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾऽਸ਼੍ਵਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਅਸ਼ਵਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਂ ਲਬ੍ਧਂ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਤਪਸੋ ਬਲਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਮਰਥਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੀ ਹੈ?"
ਸਫਲਾ ਮੇ ਮਨੋਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯੁਵਯੋਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਵੈ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਹਾਂਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਾਂਭਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੇਨ ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਮਯਾ ਵੈਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ
ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਿਦ੍ਧਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਜੀਵ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਕ ਆਦਿ ਵੀ ਹਨ।
ਜਗਾਮ ਸਹਸਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਰਾਜਾਸ਼੍ਵਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਅਸ਼ਵਸ਼ਿਰਾ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਿਦ੍ਧਨਾਥਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ 5.2.59.
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਧ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਲਿਂਗਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤ ਵਿष੍ਣੁਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ,
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵੋ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਵ੍ਰਤ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ।"
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪੇਣੋਕ੍ਤਂ ਚ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਸੁਣੋ।
ਯਤ੍ਤੇ ਰੂਪਂ ਪਰਂ ਨਾਥ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਮਮਾਚ੍ਯੁਤ
"ਹੇ ਅਚਲ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣਾ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਓ।"