ਅਹਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਗਣਾਧਿਪ ਆਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਕੜੀ ਕਰਕੇ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਿ ਮਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਨਾਰਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਭृਤ੍ਯੋ ਘਂਟੇਨ ਸਦृਸ਼ਃ ਪ੍ਰਭੋ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਨ ਚ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍।।੧੪ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਨੇਸ੍ਤਦਾ
ਘੰਟਾ ਵਰਗਾ ਨੌਕਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹਿਆ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਿ ਗਤੋਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਪਰਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤਿਤੋ ਭੂਤਲੇ ਘਂਟੋ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਾਂਤਿਕੇ
ਘੰਟਾ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੋਕੋਤ੍ਤਰੇਣੈਵ ਵਚਨਂ ਗਦ੍ਗਦਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰੋ ਰੋ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਮਪਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਨ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਚ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ 5.2.57.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ—
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ—
ਅਵਸ੍ਥਾਮੀਦृਸ਼ੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਮਨ੍ਯਨ੍ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?
ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਨ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਨ੍ਯੁਃ ਪੁਣ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਇਹ ਪੁੰਨ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਭੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।
ਰੇਵਂਤੇਸ਼੍ਵਰ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰੇਵਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਰਦੇਨੈਵ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਆ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾऽਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਭਾ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟੇਗੀ।
ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਭृਗੁਣਾ ਦੇਵਿ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਸੁਰਰ੍षਿਣਾ
ਅਤ੍ਰੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਦੇਵੀ, ਤੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ—
ਯਤ੍ਰ ਘਂਟਾਨਿਨਾਦੇਨ ਯੁਧ੍ਯਤੋ ਮਮ ਸਂਯੁਗੇ ਦृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਰ ਗਣੇਨੈਵ ਲਿਂਗਂ ਤੇਜੋਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ, ਓਥੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਭੂਯੋ ਘਂਟੋ ਗਣੋऽਭਵਤ੍ 5.2.57.
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਘੰਟਾ ਮੁੜ ਗਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਘਣ੍ਟੋਭਿਨਂਦਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਘੰਟਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਂ ਘਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਯਦਿ ਵਾ ਦੀਨੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਵਾ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਦੀਪ੍ਤਕਾਂਚਨਵਰ੍ਣਾਭੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬਿਮਾਰ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮੋਦਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਰਾਜਾ ਵਾ ਰਾਜਤੁਲ੍ਯੋ ਵਾ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਸਭ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੂਜਯਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਰਮ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਘਣ੍ਟੇਸ਼੍ਵਰ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ, ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਵਿੱਚ, ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ ਵਰਣਨ ਨਾਮਕ ਸਤਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਧਿਕਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਅਠਵਾਂ ਤੇ ਪਚਵਾਂ-ਅਠਵਾਂ ਇਸ਼ਵਰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਪ੍ਰਥਮਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਃ ਪੁਰਾ
ਪਹਿਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਸਵਾਇੰਭੂਵ ਮਨੁ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਚੇष੍ਟ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ-ਦੱਖਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ।