ਘਂਟੋਨਾਮ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬਭੂਵ ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਘੰਟਾ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਅਥਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਗੀਤਕੋਵਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—
ਮਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਦਨੇ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ।. ਗੀਤੈਰਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋऽਥ ਤਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਘਂਟਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਘੰਟਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣੋ ਘਂਟਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਵਿਸ੍ਮਿਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਘੰਟਾ ਗਣਾ ਹੈਰਾਨ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮੀਸ਼ਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਗਤਃ
ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਗ੍ਰਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਜਦ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਵੀਣਾਹਸ੍ਤਂ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਣਾ ਫੜੇ, ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਘਂਟੇਨ ਸਹਸਾ ਮਾਂ ਨਿਵੇਦਯ ਨਾਰਦ 5.2.57.
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਘੰਟਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਉਣਾ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸਕੈਤਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਹਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਗਣਾਧਿਪ ਆਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਕੜੀ ਕਰਕੇ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਿ ਮਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਨਾਰਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਭृਤ੍ਯੋ ਘਂਟੇਨ ਸਦृਸ਼ਃ ਪ੍ਰਭੋ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਨ ਚ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍।।੧੪ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਨੇਸ੍ਤਦਾ
ਘੰਟਾ ਵਰਗਾ ਨੌਕਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹਿਆ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਿ ਗਤੋਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਪਰਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤਿਤੋ ਭੂਤਲੇ ਘਂਟੋ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਾਂਤਿਕੇ
ਘੰਟਾ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੋਕੋਤ੍ਤਰੇਣੈਵ ਵਚਨਂ ਗਦ੍ਗਦਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰੋ ਰੋ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਮਪਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਨ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਚ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ 5.2.57.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ—
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ—
ਅਵਸ੍ਥਾਮੀਦृਸ਼ੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਮਨ੍ਯਨ੍ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?
ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਨ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਨ੍ਯੁਃ ਪੁਣ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਇਹ ਪੁੰਨ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਭੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।
ਰੇਵਂਤੇਸ਼੍ਵਰ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰੇਵਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਰਦੇਨੈਵ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਆ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾऽਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਭਾ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟੇਗੀ।
ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਭृਗੁਣਾ ਦੇਵਿ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਸੁਰਰ੍षਿਣਾ
ਅਤ੍ਰੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਦੇਵੀ, ਤੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ—
ਯਤ੍ਰ ਘਂਟਾਨਿਨਾਦੇਨ ਯੁਧ੍ਯਤੋ ਮਮ ਸਂਯੁਗੇ ਦृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਰ ਗਣੇਨੈਵ ਲਿਂਗਂ ਤੇਜੋਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ, ਓਥੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਭੂਯੋ ਘਂਟੋ ਗਣੋऽਭਵਤ੍ 5.2.57.
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਘੰਟਾ ਮੁੜ ਗਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਘਣ੍ਟੋਭਿਨਂਦਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਘੰਟਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਂ ਘਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,