ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਤ੍ਵਂ ਰਸਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮ੍
ਅਮਰਤਾ, ਸਿੱਧੀ, ਰਸਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ,
ਈਸ਼ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਕਾਲਵਂਚਨਮ੍
ਇਕਤਾਰਤਾ, ਵਸ਼ਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ,
ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਾਤ੍ 1.3.1.2.
ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਤਥੇਤਿ ਵਰਦਂ ਦੇਵਮਰੁਣਾਦ੍ਰਿਪਤਿਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਿਵ ਦੇਵਤਾ,
ਪ੍ਰਸੀਦ ਕਰੁਣਾਪੂਰ੍ਣ ਸ਼ੋਣਸ਼ੈਲੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਦਾਹਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜਗਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਣਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ,
ਨਾਲ੍ਪਪੁਣ੍ਯੈਰੁਪਾਸ੍ਯੇਤ ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਰੂਪ ਥੋੜ੍ਹੀ ਪੂੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨੈਃ
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨੱਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ,
ਉਪਵਾਸੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਃ ਸਤ੍ਰੈਰੁਪਹਾਰੈਸ੍ਤਥਾਰ੍ਚਨੈਃ
ਉਪਵਾਸ, ਵ੍ਰਤ, ਯਜਨਾ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ,
ਆਰਾਮਂ ਮਂਡਪਂ ਚਾਪਿ ਕੂਪਂ ਵਿਧਿਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਬਾਗਾਂ, ਮੰਡਪਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਕੂਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ,
ਅਂਗਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਖੋਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ,
ਆਵਾਮਪ੍ਯਵਿਮੁਂਚਂਤੌ ਸਦਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਂਕਜਮ੍
ਜਨਮਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਦੇ,
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ 1.3.1.2.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰ-ਸ਼ਿਖਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੈਜਸਂ ਲਿਂਗਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਤੇਜਸਵੀ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਯੁਗਾਂਤਸਮਯੇ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਪਿ ਸਾਗਰੈਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹਲਚਲ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਗਜਪ੍ਰਮਾਣੈਃ ਪृषਤੈਃ ਪੂਰਯਂਤੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰਦੇ,
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਭੂਤਸਂਹਾਰੇ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰੇ
ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਦਰਤ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਹਾਲਤ 'ਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਮਯਾ ਚਾਹੂਯਮਾਨੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਲਯਾਨਂਤਰਂ ਪੁਨਃ
ਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ,
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਕਲਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪਦਾਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਕਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ,
ਯਦ੍ਗੁਹਾਗਹ੍ਵਰਾਂਤਸ੍ਸ੍ਥਾ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਖੱਡਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ,
ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਪਂਚਾਕ੍ਸ਼ਰਵਪੁਰ੍ਧਰੈਃ
ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ,
ਅष੍ਟਭਿਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਲਿਂਗੈਰष੍ਟਦਿਕ੍ਪਾਲਪੂਜਿਤਃ
ਅਠ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ,
ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾ ਲੋਕਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ 1.3.1.2.
ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਆਉਂਦੇ,
ਏਵਂ ਵਸੁਂਧਰਾਪੁਣ੍ਯਪਰਿਪਾਕਸਮੁਚ੍ਚਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੱਕੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਇਕੱਠ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸਾਨ੍ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਾਦਾਗਤੈਰ੍ਦੇਵਸਂਚਯੈਃ
ਕੈਲਾਸ ਤੇ ਮੇਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆਏ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ,
ਇਤਿ ਕਮਲਜਵਕ੍ਤ੍ਰਪਦ੍ਮਜਾਂ ਤਂ ਮੁਦਿਤਮਨਾਃ ਸਨਕੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਮਲ-ਜਨਮ ਦੇ ਵਰਨਨ ਨੂੰ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਨਕਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ—
ਸਨਕ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਨਰੁਣਾਦ੍ਰੀਸ਼ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਿਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਰੁਣਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾਦਿਰਂਤਰਹਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ੋਣਚਲਾਕृਤਿਃ
ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਉਹ ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਕृਤ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਨਾਮ੍ਨਿ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਰਿਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਦੇ
ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ 'ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰੀ' ਨਾਮ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ,