ਰੇਵਂਤੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞੋऽਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਤੇषਾਮਸ਼੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਵਿਜਯੋ ਯਸ਼ ਊਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਰੇਵਾਂਤੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਜਿੱਤਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਦਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਮਨਂਤਕਮ੍
ਰਾਜ, ਦਾਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਣਗੇ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਰਵਿਸੂਨੁਨਾ
ਲਿੰਗ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਖੀ ਸੀ—
ਦੇਹਿ ਮੇ ਹ੍ਯਚਲਾ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਦੇ।
ਭਗਵਨ੍ਭੂਤਭਵ੍ਯੇਸ਼ ਭਵਬਂਧਭਯਾਪਹ । ਸਂਸ੍ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤਵ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਪੁਰਖਾਂ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸੁਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਦੇਹਿਨਃ ।। ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਘੋਰਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਵਿਸੂਨੁਰ੍ਵੈ ਰੇਵਂਤੋ ਰਵਿਵਲ੍ਲਭਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰੇਵਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਗਿਆ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਰੇਵਂਤੇਸ਼੍ਵਰਦੇਵਸ੍ਯ ਘਂਟੇਸ਼੍ਵਰਮਥੋ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਰੇਵਾਂਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰੇਵਂਤੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਟ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕਾਂਦ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, 'ਰੇਵਾਂਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਛੱਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕਾਮਾਵਾਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਘਂਟੋਨਾਮ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬਭੂਵ ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਘੰਟਾ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਅਥਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਗੀਤਕੋਵਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—
ਮਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਦਨੇ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ।. ਗੀਤੈਰਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋऽਥ ਤਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਘਂਟਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਘੰਟਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣੋ ਘਂਟਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਵਿਸ੍ਮਿਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਘੰਟਾ ਗਣਾ ਹੈਰਾਨ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮੀਸ਼ਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਗਤਃ
ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਗ੍ਰਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਜਦ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਵੀਣਾਹਸ੍ਤਂ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਣਾ ਫੜੇ, ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਘਂਟੇਨ ਸਹਸਾ ਮਾਂ ਨਿਵੇਦਯ ਨਾਰਦ 5.2.57.
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਘੰਟਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਉਣਾ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸਕੈਤਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਹਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਗਣਾਧਿਪ ਆਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਕੜੀ ਕਰਕੇ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਿ ਮਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਨਾਰਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਭृਤ੍ਯੋ ਘਂਟੇਨ ਸਦृਸ਼ਃ ਪ੍ਰਭੋ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਨ ਚ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍।।੧੪ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਨੇਸ੍ਤਦਾ
ਘੰਟਾ ਵਰਗਾ ਨੌਕਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹਿਆ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਿ ਗਤੋਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਪਰਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤਿਤੋ ਭੂਤਲੇ ਘਂਟੋ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਾਂਤਿਕੇ
ਘੰਟਾ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੋਕੋਤ੍ਤਰੇਣੈਵ ਵਚਨਂ ਗਦ੍ਗਦਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰੋ ਰੋ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਮਪਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਨ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਚ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ 5.2.57.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ—
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਦੇਵਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ—
ਅਵਸ੍ਥਾਮੀਦृਸ਼ੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਮਨ੍ਯਨ੍ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?