ਸ੍ਕਨ੍ਦਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਤੁ

ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਪੁੱਤ ਦੇ ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,

ਅਧਮਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਸੁਤ 5.2.55.

ਪੁੱਤ, ਇਕ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਥੱਲੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਵੱਡਾ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ।

ਕਂਟੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਕੰਠੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ,

ਅਂਧਕਾਸੁਰਯੁਦ੍ਧੇ ਵੈ ਪੀਡਿਤੇ ਵਾਸਵੇ ਪੁਰਾ

ਜਦੋਂ ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਸੀ,

ਗਤੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵੋऽਥ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍

ਉਹ ਵੱਡੇ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

ਮਮਤ੍ਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਵਤਿ

ਉਸ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਗਈ ਸੀ।

ਦृष੍ਟੋ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਰੀਰਸ੍ਤੁ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ

ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਓਥੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਦਿੱਸਿਆ।

ਕृਤਂ ਨਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ

ਦੇਵੀਏ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਲਿੰਗ ਲਈ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।

ਅਤਃ ਸਿਂਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਭੁਵਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਦਾ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਿੰਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਏ।

ਯ ਏष ਸਿਂਹਃ ਸਂਭੂਤਸ੍ਤਵ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸੁਤੋ ਯਤਃ

ਇਹ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਹੈ।

ਲਿਂਗਂ ਸਿਂਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਿੰਹੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,

ਕੀਰ੍ਤਨਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ 5.2.55.

ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਨਸਾ ਚਿਂਤਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁष੍ਕਲਾਨ੍

ਜਿਹੜੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯਦਾ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਿਂਹੇਸ਼ਂ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਤਾਰਕਮ੍

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,

ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਨ ਭਵਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸਿਂਹੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਿਂਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਸਿੰਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਿੰਹੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਲ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਦੀਯਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍

ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਸੌ ਜਗਾਮਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਕਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਤਪਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਗੌਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਆਰੀਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ; ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਹ ਅਚੰਭਤ ਗੌਰ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ।

ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਂਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਿਂਹੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੁਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, 'ਸਿੰਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਪਚਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰਾ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ

ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਸਹਂਤੀ ਪੁਰਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਰਵੇਸ੍ਤੇਜੋऽਤਿਦੁਃਸਹਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸੰਜਨਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ,

ਅਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਥੋਤ੍ਤਰਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਚਲੀ ਗਈ।

ਗਤਾ ਸਾ ਸਮ੍ਮੁਖਂ ਤਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਰਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਾ

ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੀ।

ਨਾਸਤ੍ਯ ਦਸ੍ਰੌ ਤਨਯਾਵਸ਼੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰੌ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤੌ

ਨਾਸਤਿਆ ਤੇ ਦਸਰਾ, ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਘੋੜੇ ਵਰਗੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਲਏ।

ਅਸ਼੍ਵਾਰੂਢਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਸ੍ਤਤੋ ਬਾਣਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ ਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਚ ਜਗਚ੍ਚੇਦਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍

ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਉਪਜੇ; ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਜਗਤ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰਾਭੂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ

ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਹਾਰ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਗਏ।

ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਿਭਵਂ ਤੇਜੋ ਰਵਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਾਸ਼ਿਤਮ੍

ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਬਲ ਤੇ ਤੇਜ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਧਾਵਤਿ ਕਾਲ ਜਿਤ੍ 5.2.56.

ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ ਤੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਦੌੜ ਪਈ।

ਸਰ੍ਵਤੋ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤਂ ਹਾਹਾਕਾਰਮਚੇਤਨਮ੍

ਸਭ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ, ਹਰ ਕੋਈ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।