ਤੇਨਰ੍षਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇਖ ਲਿਆ.
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਂ ਨृਪਮ੍
ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੈ,
ਸ ਨृਪਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ.
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੁਃਖੈਕਾਯਤਨੋ ਯਤਃ ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਤੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ.
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਭੂਪ ਵ੍ਰਜ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹਾ-ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ.
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਂਗਂ ਪृਥੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਅਸ੍ਥਿਚਰ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਚੀਰਵਲ੍ਕਲਧਾਰਿਣਮ੍ ।। 5.2.54.
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪ੍ਰਥੁਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਭ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਛਾਲ ਤੇ ਚੀਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਵਚਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਪਸਂ ਤਤ੍ਰ ਚਿਰਂਜੀਵਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਤਪਸੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ.
ਤਾਪਸੇਨ ਨृਪੋ ਦृष੍ਟੋ ਮਿਤ੍ਰੋऽਯਂ ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਤਪਸੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿਤਰ ਹੈ.'
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਮੇਂऽਤਿਕੇ
'ਆ ਜਾ, ਆ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ! ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ.'
ਤਦ੍ਧੁਂਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਪਾਤਾਲਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਂਚ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਪੰਜ ਕੁੜੀਆਂ
ਭृਂਗਾਰਂ ਤੁ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾ ਨਿਃਸृਤਾ ਜਲਸਂਭृਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਰਤ ਪਤਿਲੀ ਲੈ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਵ੍ਯਜਨੇ ਗृਹ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੋ ਪੱਖੇ ਲਏ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇਨ ਹੁਂਕਾਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਦੇਵਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਗਤਮ੍
ਉਸ 'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਐਸਾ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਕੁਝ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਨਂਤਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਲਿਂਗਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ 5.2.54.
ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪृष੍ਟੋ ਨृਪੇਣਾਥ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਅਤਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਮਾਯਾ ਤਪਸਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਤੁ
ਇਹ ਮਾਇਆ ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਠਿਨ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ਹੁਂਕਾਰੇਣ ਕृਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਜਲਪੂਰ੍ਣਾ ਤੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਹੁਂਕਾਰਾਤ੍ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਜਾਤਾ ਵਹ੍ਨਿਮਯੀ ਤਦਾ
ਉਸ 'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ।
ਹੁਂਕਾਰੇਣ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ 'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸੇ ਪਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਤਤੋ ਬਭ੍ਰਾਮ ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ ਨृਪੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ-ਉਥੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਸੁਹਰ੍ਮ੍ਯਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰਚਿਤਂ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਜਾਂਬੂਨਦਭੂषਿਤਂ ਚ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ, ਸੁੱਚੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੁਹਣੀ ਵੰਡ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ।
ਭੂਯੋਭਵਨ੍ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਯੁਗਲਂ ਵਭੌ
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਬਭੂਵਾਥ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਃ 5.2.54.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਆਇਆ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਚ੍ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਪੁਰੁषਃ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਿਤ੍ਥਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਜਾਤਕਂਟਕਿਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਰਦ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਸ਼੍ਯ ਲੋਕਮਿਮਂ ਮਹ੍ਯਂ ਤਪਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇਖੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਤਾਪਸੇਨ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਤਪਸੀ ਨੇ ਜਦ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ...