ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਗ੍ਰਹਾ ਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਕਠੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤਿੱਖੇ ਗ੍ਰਹ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤ,
ਯੇ ਕੇਚਿਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯਂਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ,
ਅਂਤੇ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਮਾਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਨ ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਭਯਂ ਨਾਪਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਤੰਗੀ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਭੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਏਤੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਕੁਬੇਰਵਰੁਣਾਦਯਃ
ਇਹ ਹਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ.
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ.
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਂਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿਪਂਚਾ ਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੁਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ.
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਨਰੋ ਭਵੇਤ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਆਦ੍ਯਕਲ੍ਪੇ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਰਾਜਾਭੂਤ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾ ਸੀ.
ਵਨਂ ਜਗਾਮ ਗਹਨਮੇਕਾਕੀ ਸ਼੍ਰਮਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕੱਲਾ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ.
ਤੇਨਰ੍षਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇਖ ਲਿਆ.
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਂ ਨृਪਮ੍
ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੈ,
ਸ ਨृਪਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ.
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੁਃਖੈਕਾਯਤਨੋ ਯਤਃ ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਤੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ.
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਭੂਪ ਵ੍ਰਜ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹਾ-ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ.
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਂਗਂ ਪृਥੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਅਸ੍ਥਿਚਰ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਚੀਰਵਲ੍ਕਲਧਾਰਿਣਮ੍ ।। 5.2.54.
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪ੍ਰਥੁਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਭ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਛਾਲ ਤੇ ਚੀਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਵਚਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਪਸਂ ਤਤ੍ਰ ਚਿਰਂਜੀਵਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਤਪਸੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ.
ਤਾਪਸੇਨ ਨृਪੋ ਦृष੍ਟੋ ਮਿਤ੍ਰੋऽਯਂ ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਤਪਸੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿਤਰ ਹੈ.'
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਮੇਂऽਤਿਕੇ
'ਆ ਜਾ, ਆ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ! ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ.'
ਤਦ੍ਧੁਂਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਪਾਤਾਲਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਂਚ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਪੰਜ ਕੁੜੀਆਂ
ਭृਂਗਾਰਂ ਤੁ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾ ਨਿਃਸृਤਾ ਜਲਸਂਭृਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਰਤ ਪਤਿਲੀ ਲੈ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਵ੍ਯਜਨੇ ਗृਹ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੋ ਪੱਖੇ ਲਏ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇਨ ਹੁਂਕਾਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਦੇਵਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਗਤਮ੍
ਉਸ 'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਐਸਾ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਕੁਝ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਨਂਤਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਲਿਂਗਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ 5.2.54.
ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪृष੍ਟੋ ਨृਪੇਣਾਥ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਅਤਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਮਾਯਾ ਤਪਸਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਤੁ
ਇਹ ਮਾਇਆ ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਠਿਨ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ਹੁਂਕਾਰੇਣ ਕृਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਜਲਪੂਰ੍ਣਾ ਤੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।