ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੇ,
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,'
ਮਾ ਭੂਤ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਪਤਨਂ ਘੋਰੇ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
'ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਨਾ ਹੋਵੇ.'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਭੂਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੋऽਲਂਕृਤੋ ਗਣੈਃ
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮਾਲਕ,
ਗਣੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਵਰਾਨਨੇ ਵਿਮਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇਵ ਵਿਮਾਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਿਆ,
ਸਮਹੇਂਦ੍ਰਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਨਾਨਾਨਾਕਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਨਿਗਰਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ,
ਨृਤ੍ਯੇਨਾਮਰਨਾਰੀਣਾਂ ਵਿਲੋਕਿਤਵਿਨੋਦਕਃ
ਅਮਰ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨੱਚਣ ਨਾਲ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ,
ਅਤੋ ਦੇਵਿ ਭੁਵਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਦੇਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਦੇਵਤਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤੈਰ੍ਦੇਹੀ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ,
ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਸ਼ਮੇਤਿ ਚ 5.2.53.
ਉਸ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਤੇ ਅਲਕਸ਼ਮੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਗ੍ਰਹਾ ਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਕਠੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤਿੱਖੇ ਗ੍ਰਹ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤ,
ਯੇ ਕੇਚਿਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯਂਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ,
ਅਂਤੇ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਮਾਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਨ ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਭਯਂ ਨਾਪਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਤੰਗੀ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਭੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਏਤੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਕੁਬੇਰਵਰੁਣਾਦਯਃ
ਇਹ ਹਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ.
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ.
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਂਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿਪਂਚਾ ਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੁਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ.
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਨਰੋ ਭਵੇਤ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਆਦ੍ਯਕਲ੍ਪੇ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਰਾਜਾਭੂਤ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾ ਸੀ.
ਵਨਂ ਜਗਾਮ ਗਹਨਮੇਕਾਕੀ ਸ਼੍ਰਮਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕੱਲਾ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ.
ਤੇਨਰ੍षਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇਖ ਲਿਆ.
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਂ ਨृਪਮ੍
ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੈ,
ਸ ਨृਪਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ.
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੁਃਖੈਕਾਯਤਨੋ ਯਤਃ ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਤੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ.
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਭੂਪ ਵ੍ਰਜ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹਾ-ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ.
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਂਗਂ ਪृਥੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਅਸ੍ਥਿਚਰ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਚੀਰਵਲ੍ਕਲਧਾਰਿਣਮ੍ ।। 5.2.54.
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪ੍ਰਥੁਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਭ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਛਾਲ ਤੇ ਚੀਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਵਚਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਪਸਂ ਤਤ੍ਰ ਚਿਰਂਜੀਵਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਤਪਸੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ.
ਤਾਪਸੇਨ ਨृਪੋ ਦृष੍ਟੋ ਮਿਤ੍ਰੋऽਯਂ ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਤਪਸੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿਤਰ ਹੈ.'