ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦੂਤਸ੍ਤੇਨਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਚੋ ਮਮ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਂਗਿਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੂਤ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਉਹਨੇ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਚੌਰੰਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਸਹ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਘੋਰਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਕੁਦ੍ਧੋਂऽਧਕੋ ਦੇਵਿ ਰਥਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦਵਪ੍ਲੁਤਃ ਯੁਯੁਧੇ ਸ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤਾਡਿਤੋ ਮਯਾ 5.2.51.
ਦੇਵੀ, ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ; ਉਹ ਮਹਾਂ ਦੈਤ, ਮੇਰੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਯਾ ਧृਤੋਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛੇਦ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੋਣਿਤੋਘ ਸ੍ਤਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਹੂ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਦੇਵਿ ਤੈਰਹਂ ਪੁਨਰਰ੍ਦ੍ਦਿਤਃ
ਦੇਵੀ, ਉਸ ਲਹੂ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਜਣਮੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਪੀੜਿਆ।
ਮਯਾ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਰਕ੍ਤਦਂਤਾ ਸੁਭੀषਣਾ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਰਕਤਾਂਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੀਤੇ ਤਤੋ ਰਕ੍ਤੇ ਨੋਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੇਵਿ ਚਾਪਰੇ ਤੇਨ ਸ਼ੂਲਵਰੇਣੈਵ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਲਹੂ ਵੀ ਪੀ ਲਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਉਸੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ।
ਸ ਮਾਮੁਵਾਚ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕृਤਾਂ ਜਲਿਪੁਟੋਂऽਧਕਃ
ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਧਨ੍ਯਤਰੋ ਹਿ ਮਤ੍
ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਂਕਲ੍ਪਾਕ੍ਸ਼ੇਪਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਕਲ੍ਪਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਮ੍
ਇੱਛਾ ਦੀ ਉਲਝਣ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣ, ਸਿਰਜਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚਲਣ—
ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਤਨਯਾਨਾਥਂ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰਾਲਯਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋऽਹਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ 5.2.51.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਚ ਸ਼ੂਲਵਰੋ ਦੇਵਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮੁਦਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦਾ ਵਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਮਾਮਨਾਰਾਧ੍ਯ ਤਥਾ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਕਲ੍ਮषੈਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਨ੍ਕਰੁਣਾ ਮਯਿ ਤੇ ਯਦਿ ਦੁष੍ਟਸਂਪਰ੍ਕਸਂਜਾਤਮਨ੍ਯਤ੍ਪਾਤਕਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੰਦੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਾਪ—
ਤਤੋ ਮਯਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਕਰੁਣਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਭਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਜੋ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ—
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗੇਨ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਸ਼ੂਲਃ ਸ਼ਂਕਰਵਲ੍ਲਭਃ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫਿਰੋਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਂਸ਼੍ਲੇषਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪੁਨਃ
ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਭੁਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਵਤੋਂਤਿਕੇ ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਭੂਲੋਕੇ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾ ਤਿਮੇष੍ਯਸਿ ।। 5.2.51.
ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਤਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਧਿਕਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤੇ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਂਂ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਫਲ ਪਾ ਲੈਣਗੇ।
ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਪੂਜਾਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ,
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਾਮਗਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਵਿਚ ਬੈਠੇਗਾ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ ਯੇ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਭੀਸ੍ਤੇषਾਂ ਘੋਰਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਭਾਵਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਪਰ ਜੋ ਪੁਰਖ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸਿਰਫ ਆਦਤ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇਨ ਸ਼ੂਲੇਨ ਲਿਂਗਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।