ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭੂਯੋ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਨੇ ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ ਦੇ ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਵਾਲੇ ਸਥਾਵਰੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੇ ਪਚਾਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਦੇਵਂ ਸ਼ੂਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵ ਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਦੇਵੀ, ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਦ੍ਯੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਵਰਾਨਨੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇ ਜਂਭੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਚੀਪਤੌ
ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੀ خاطر ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਭਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰਾਭੂਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਜਯਿਨੋऽਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਸ ਦੂਤੋ ਮਾਮੁਵਾਚੋਚ੍ਚੈਃ ਸਗਰ੍ਵੋ ਦੁष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਦੂਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਗੌਰੀਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਂਦਰਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦੇ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਛੱਡ ਦੇ।
ਉਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਦੂਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਮਹਾਗਿਰੌ
ਉਸ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ—'
ਗਚ੍ਛ ਦੂਤ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦਂਧਕਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਦੂਤ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਜਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦੂਤਸ੍ਤੇਨਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਚੋ ਮਮ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਂਗਿਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੂਤ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਉਹਨੇ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਚੌਰੰਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਸਹ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਘੋਰਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਕੁਦ੍ਧੋਂऽਧਕੋ ਦੇਵਿ ਰਥਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦਵਪ੍ਲੁਤਃ ਯੁਯੁਧੇ ਸ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤਾਡਿਤੋ ਮਯਾ 5.2.51.
ਦੇਵੀ, ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ; ਉਹ ਮਹਾਂ ਦੈਤ, ਮੇਰੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਯਾ ਧृਤੋਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛੇਦ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੋਣਿਤੋਘ ਸ੍ਤਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਹੂ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਦੇਵਿ ਤੈਰਹਂ ਪੁਨਰਰ੍ਦ੍ਦਿਤਃ
ਦੇਵੀ, ਉਸ ਲਹੂ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਜਣਮੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਪੀੜਿਆ।
ਮਯਾ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਰਕ੍ਤਦਂਤਾ ਸੁਭੀषਣਾ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਰਕਤਾਂਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੀਤੇ ਤਤੋ ਰਕ੍ਤੇ ਨੋਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੇਵਿ ਚਾਪਰੇ ਤੇਨ ਸ਼ੂਲਵਰੇਣੈਵ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਲਹੂ ਵੀ ਪੀ ਲਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਉਸੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ।
ਸ ਮਾਮੁਵਾਚ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕृਤਾਂ ਜਲਿਪੁਟੋਂऽਧਕਃ
ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਧਨ੍ਯਤਰੋ ਹਿ ਮਤ੍
ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਂਕਲ੍ਪਾਕ੍ਸ਼ੇਪਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਕਲ੍ਪਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਮ੍
ਇੱਛਾ ਦੀ ਉਲਝਣ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣ, ਸਿਰਜਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚਲਣ—
ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਤਨਯਾਨਾਥਂ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰਾਲਯਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋऽਹਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ 5.2.51.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਚ ਸ਼ੂਲਵਰੋ ਦੇਵਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮੁਦਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦਾ ਵਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਮਾਮਨਾਰਾਧ੍ਯ ਤਥਾ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਕਲ੍ਮषੈਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਨ੍ਕਰੁਣਾ ਮਯਿ ਤੇ ਯਦਿ ਦੁष੍ਟਸਂਪਰ੍ਕਸਂਜਾਤਮਨ੍ਯਤ੍ਪਾਤਕਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੰਦੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਾਪ—
ਤਤੋ ਮਯਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਕਰੁਣਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਭਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਜੋ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ—
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।