ਪਂਚਮੋ ਨਵਮਸ਼੍ਚੈਵ ਉਦਾਸੀਨਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਤੇ ਨੌਂਵਾਂ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਤਟਸਥ ਹੈ।
ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਮਧਿਕਂ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਤਸ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ 'ਸਥਾਵਰ' ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਤਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰੋਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸਦਾ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਰ੍ਣਤੋ ਹ੍ਯਸਿਤੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹੀਤਲੇ ਤੁष੍ਟੋ ਦਦਾਸਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਰੁष੍ਟੋ ਵੈ ਹਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਰੰਗ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ 'ਅਸਿਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ, ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਜਦ ਗੁੱਸੇ ਹੋਵੇਂ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਛੀਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਰਗਾਃ ।। ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਰੂਰਦृष੍ਟਿਨਿਹਤਾ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਸੱਪ — ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਮਨੋऽਭੀष੍ਟਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨੋਭੀष੍ਟਕਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਵਦਾਨਵਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ ਮਮਾਦੇਸ਼ਤ੍ਤ੍ਵਪृਥੁਕੇਸ਼੍ਵਰਪਸ਼੍ਚਿਮੇ 5.2.50.
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ, ਪ੍ਰਥੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ।
ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰੇषਾ ਤ੍ਵਦੀਯਾਪਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਭਵਿਤਾ ਧੁਵਮ੍
ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਥਾਵਰੋ ਦੇਵਿ ਮਮਾਜ੍ਞਾਪਾਲਕਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਸਥਾਵਰ' ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਲਬ੍ਧਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਹੀ ਲਿੰਗ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਥਾਂ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਸ਼ਨਿਨੋਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਯੇऽਤ੍ਰ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਤੇषਾਂ ਪੀਡਾ ਮਦੀਯਾ ਤੁ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ: ਜੋ ਇੱਥੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਦੀਯੇ ਚ ਦਿਨੇ ਯੋ ਵੈ ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਤਤਂ ਪੀਡਾਮਨ੍ਯਗ੍ਰਹਕृਤਾਮਪਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਲੋਂ ਹੋਈ ਪੀੜ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਨ ਗ੍ਰਹਾ ਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਨ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਨਾ ਗ੍ਰਹਿ, ਨਾ ਭੂਤ, ਨਾ ਯਕਸ਼, ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ—
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਸ਼ਨਿਵਾਰੇ ਚ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇऽਯਨੇ ਤਥਾ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਥਿਰੋ ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਸ਼ਨੀਵਾਰ, ਯੁਤੀ ਤੇ ਅਯਨ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗੀ।
ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਮ ਵਾਰੇऽਤ੍ਰ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਮੇਰੇ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਚੈਵੇष੍ਟਵਿਯੋਜਨਮ੍ ।। 5.2.50.
ਇਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਰਹੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਧਨਸ੍ਯ ਧਨਂ ਚੈਵ ਭਯਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯਾਭਯਂ ਤਥਾ
ਗਰੀਬ ਲਈ ਧਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲਈ ਨਿਸਚਿੰਤਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭੂਯੋ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਨੇ ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ ਦੇ ਚੌਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਵਾਲੇ ਸਥਾਵਰੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੇ ਪਚਾਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਦੇਵਂ ਸ਼ੂਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵ ਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਦੇਵੀ, ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਦ੍ਯੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਵਰਾਨਨੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇ ਜਂਭੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਚੀਪਤੌ
ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੀ خاطر ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਭਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰਾਭੂਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਜਯਿਨੋऽਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਸ ਦੂਤੋ ਮਾਮੁਵਾਚੋਚ੍ਚੈਃ ਸਗਰ੍ਵੋ ਦੁष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਦੂਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਗੌਰੀਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਂਦਰਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦੇ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਛੱਡ ਦੇ।
ਉਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਦੂਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਮਹਾਗਿਰੌ
ਉਸ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ—'
ਗਚ੍ਛ ਦੂਤ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦਂਧਕਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਦੂਤ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਜਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ।