ਅਣੁਸ੍ਤੇ ਕਰੁਣਾਪਾਤ੍ਰਂ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਧ੍ਰੁਵਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵੀ ਦਇਆ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਕੇ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮੀਸ਼ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭੁਵਨਾਧਿਕ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਹੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਇਦਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਵਿਨਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ 1.3.1.2.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ,
ਅਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਵਾਂਭੋਦਗਂਭੀਰਧ੍ਵਨਿਰਭ੍ਯਧਾਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੜ੍ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:
ਜਯ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਾਧੀਸ਼ ਜਯ ਗਂਗਾਧਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਜੈ ਹੋਵੇ!
ਅਵ੍ਯਾਜਮਮਿਤਂ ਸ਼ਂਭੋ ਕਾਰੁਣ੍ਯਂ ਤਵ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੇਰੀ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਸੱਚੀ ਦਇਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਾਲਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪਣਂ ਭੂਤਿਸਂਚਯੈਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ਤਾਨਾਮਪਿ ਮੂਰ੍ਤੀਨਾਮੇਕਾਮਪਿ ਨਵੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਤ੍ਵਾਮਲਂ ਵੇਤ੍ਤੁਂ ਯਦਿ ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਸਂਭੂਤਿਪ੍ਰਭਵੋ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਿਮ੍
ਕੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਏ?
ਦੇਸ਼ਕਾਲਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਾਦ੍ਯਥਾਗ੍ਨੇਰ੍ਭੇਦਸਮ੍ਭਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ,
ਅਨੁਗ੍ਰਹਪਰੋ ਦੇਵ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਸ਼ਂਕਰ
ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਮਤੋਰ੍ਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ 1.3.1.2.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਭੂ—
ਤੇਜਃਸ੍ਤਂਭਾਤ੍ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਦ੍ਧਸ਼ੇਖਰਃ
ਉਸ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਥੰਮ ਤੋਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪਰਸ਼ੁਂ ਬਾਲਹਰਿਣਂ ਕਰੈਰਭਯਵਿਸ਼੍ਰਮੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਸ਼ੂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਿਰਨ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਯੁਵਯੋਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਨੋਰ੍ਮਯਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਹੈ।
ਯੁਵਯੋਰਿष੍ਟਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਾਵਿਰ੍ਭੂਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਯਤਃ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਚਨਾਤ੍ਸਪ੍ਰੀਤੌ ਚ ਕृਤਾਂਜਲੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਹਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪ੍ਰਾਯਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਵਿਧਾਯਕਃ
ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਯੇਹਮਿਦਂ ਰੂਪਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਰਦਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਆਪੂਰ੍ਯਮਾਣਂ ਭਵਤਾ ਤੇਜਸਾ ਗਗਨਾਂਤਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਖਾਲੀ ਹਿੱਸਾ ਭਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ,
ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਸਕਲਾ ਚੈਵ ਤਪ੍ਯਮਾਨਾ ਤਵੌਜਸਾ 1.3.1.2.
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਪ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਪਸਂਹृਤ੍ਯ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਮਰੁਣਾਚਲਸਂਜ੍ਞਯਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਮਿਦਂ ਰੂਪਮਰੁਣਾਚਲਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਇਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੇਵਂਤਾਂ ਸਕਲਾ ਲੋਕਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯਾਰਾਮ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਕਲ੍ਪਕਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਦਿਵਿ ਵਿਹਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਲਪਕ ਆਦਿ ਅਸਮਾਨੀ ਦਰੱਖਤ।
ਦਿਵ੍ਯੌषਧਿਗਣਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਂਹਾਦ੍ਯਾ ਮृਗਜਾਤਯਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਵਿ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ,
ਅਯਨਦ੍ਵਯਭਿਨ੍ਨੇਨ ਗਮਨੇਨਾਪਿ ਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਇਕੋ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ।
ਦਿਵ੍ਯ ਦੁਂਦੁਭਿਸ਼ਂਖਾਨਾਂ ਘੋषੈਃ ਪੁष੍ਪੌਘਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਦਿਵਿ ਡੌਲ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾ ਨਾਲ,