ਦੁਃਖਿਤਾ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਨਾਰੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਵੀਰਂ ਤੁ ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਜੋ ਨਾਰੀ ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਅਸਮਤ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਗਰਭਵਤੀ ਕੁੜੀ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਪਤੀ ਪਾਵੇਗੀ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਇੱਛਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇ—
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇਨ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
"ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ," ਲਿੰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇऽਭਯੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮਾष੍ਟਾਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਚੁਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਭਯੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਅਠਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਪਂਚਾਸ਼ਦੇਕੋਨਂ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪृਥੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰਥੁਕੇਸ਼ਵਰ, ਉਨੰਜਾ ਚੌਂਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਵਂਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਦੇਵਿ ਹ੍ਯਂਗੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਵੇਨਨਾਮਾ ਸੁਤੋ ਜਾਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕੋ ਧਰ੍ਮਦੂषਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵੈਣਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਿਹੁਣ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਸੀ।
ਸ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੈਰ੍ਦੇਵਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਉਹ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਰੀਰੇ ਮਾਤੁਰਂਸ਼ੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਜਨਚਯਪ੍ਰਭਾਃ ਮਥਿਤਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪृਥੁਃ ਪ੍ਰਥਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੌਰਯ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੁ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਵਿਪ੍ਰੈਰਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖੀਆਂ ਤਪਸਿਆਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ ਚ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਰਹਿਤਾ ਨਿਰ੍ਵषਟ੍ਕਾਰਨਿਰ੍ਦ੍ਧਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪਾਠ ਤੋਂ ਵਿਹੁਣ, ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਦੋਗ੍ਧੁਮੈਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਦੀ ਦੁੱਧ ਕਢੀ ਜਾਵੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਯਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਲੋਕਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਮਾ ਕੋਪਂ ਕੁਰੁ ਭੂਪਤੇ ਗਿਲਿਤਾਨਿ ਚ ਅਨ੍ਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਵੈਤਨ੍ਮਤਂ ਮਮ ।। 5.2.49.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪृਥੁਸ੍ਤਦਾ
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਥੁ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਮੁਮੋਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਤੇਨ ਸਾ ਧਰਣੀ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸਾ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਤੇਨੈਵ ਨृਪਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਗੌਰਵਧ੍ਯਾ ਮਹੀਪਾਲ ਵਤ੍ਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦੁਗ੍ਧਿ ਮਾਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਕਢ; ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਬਣਾਉ ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਧ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਦੋਹ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕਢਿਆ।
ਜਾਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਸੁਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ
ਸੁੰਦਰ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜਾਥ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਮਯਾ ਪਾਪਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪृਥੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਜਦ ਪ੍ਰਥੁ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅਥਾਹ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਵਿਧਂ ਦੀਨਂ ਚਿਂਤਯਾਨਂ ਪृਥੁਂ ਪ੍ਰਿਯੇ 5.2.49.
ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਪ੍ਰਥੁ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਦੇਖ ਕੇ,
ਤਤਃ ਸ ਕਥਯਾਮਾਸ ਮਯਾ ਪਾਪਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਕਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨੁ ਗਮਿ ष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਇਹਨਾ ਵੱਡਾ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ?
ਅਥ ਚੇष੍ਟੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਦੁਃਖਾਦੁਦ੍ਧਰ ਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜ ਮਹਾਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਮੈਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਲਿਂਗਮਭਯੇਸ਼੍ਵਰਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸਹਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮਹਾਂਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਅਭਯੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ, ਰਾਜਾ; ਉਥੇ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪृਧੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਗਾਮ ਸਃ
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਿਥੁ ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।