ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤਸਂਕੇਤੌ ਤੌ ਦੈਤ੍ਯੌ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤੌ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਾਨਵੌ ਦੁਰ੍ਜਯੌ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦਾਨਵ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤੂ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮੂਚਤੁਸ੍ਤੌ ਹਿ ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਚਿਤਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤਂ ਭਯਂ ਘੋਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਨੌ
ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਡਰਾਉਣਾ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਕृष੍ਣ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵੈ ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਜ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ਵ ।। 5.2.48.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮਹਾਕਾਲ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚੱਲ, ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆਵਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾ ਕੇਸ਼ਵ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕृष੍ਣੋ ਜਗਾਮ ਸਹ ਤੇਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਕਾਲਃ ਪਰ੍ਯਟਤੋਸ੍ਤਯੋਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਉੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਭਟਕਿਆ।
ਤਤੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਂਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਦੇਵਮਭਯਂ ਦੇਹਿ ਨੌ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਿਰ ਨੂਪੁਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।'
ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਦਾਨਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤੌ
'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਲੈ ਲਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹਾਂ।'
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਗਰ੍ਜਿਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਦਾਨਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਦੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਸੁਣੀ।
ਸ ਏष ਮृਤ੍ਯੁਰਸ੍ਮਾਕਮੇਤਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਯਾਵਹਃ
ਇਹ ਮੌਤ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਡਰ ਲਿਆਉਂਦੀ।
ਭਯਾਰ੍ਤ੍ਤਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਡਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਦृष੍ਟਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਾਰ੍ਕਚਂਦ੍ਰਮਹੀਧਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਦੇਖਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰਪੀਠਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਸਸਪ੍ਤਲੋਕਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਸਾਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ, ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਸਮੇਤ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੌ ਭਸ੍ਮੀਕृਤੌ ਦੈਤ੍ਯੌ ਤੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ 5.2.48.
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਦੈਤ ਲਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਲਿਂਗੇਨੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਕਿਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਲਿੰਗ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਵਾਂ?"
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਵਰਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
"ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਯਜ ਕਰੇ,
ਅਭਯੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਵਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਭਯੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਭਯਂ ਨੈਵ ਸਂਸਾਰਪਤਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦਾ।
ਦੁਃਖਿਤਾ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਨਾਰੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਵੀਰਂ ਤੁ ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਜੋ ਨਾਰੀ ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਅਸਮਤ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਗਰਭਵਤੀ ਕੁੜੀ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਪਤੀ ਪਾਵੇਗੀ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਇੱਛਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇ—
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇਨ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
"ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ," ਲਿੰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇऽਭਯੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮਾष੍ਟਾਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਚੁਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਭਯੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਅਠਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਪਂਚਾਸ਼ਦੇਕੋਨਂ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪृਥੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰਥੁਕੇਸ਼ਵਰ, ਉਨੰਜਾ ਚੌਂਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਵਂਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਦੇਵਿ ਹ੍ਯਂਗੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਵੇਨਨਾਮਾ ਸੁਤੋ ਜਾਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕੋ ਧਰ੍ਮਦੂषਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵੈਣਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਿਹੁਣ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਸੀ।
ਸ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੈਰ੍ਦੇਵਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਉਹ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਰੀਰੇ ਮਾਤੁਰਂਸ਼ੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਜਨਚਯਪ੍ਰਭਾਃ ਮਥਿਤਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪृਥੁਃ ਪ੍ਰਥਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੌਰਯ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੁ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।