ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤੁ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਪੁष੍ਪਗੁਚ੍ਛੇਨ ਤਾਡਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਧਨਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧੇਨਾਕੁਲਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਂਗਭਂਗਃ ਕृਤਃ ਕਾਮਾਰ੍ਦ੍ਦਿਤੇਨ ਵੈ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੰਚ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਕੀਤੀ, ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ,
ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤੁ ਜਗਾਮ ਧਰਣੀਤਲਮ੍ 5.2.47.
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਲਪ੍ਯ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਸੋऽਥ ਸ਼ਰਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਰੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟਾ ਤੁ ਤਦਾ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਤਸ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਵਤ੍ਸ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸਾ ਪ੍ਰਾਚੀ ਸ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲਿੰਗ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਦੇਵਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਮਾਣ ਲਈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪ੍ਯਾਕਾਰਾ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਥੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਰਸਵਤੀ, ਝੀਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਨੂਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਨੂਪੁਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਭਵਿਤਾ ਵਲ੍ਲਭੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ 5.2.47.
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਉਦਿਤਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਗੇ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚ ਕਾਮਿਕੀ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨੂਪੁਰੇਣ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਨੂਪੁਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿਧੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ਨਾਮਤਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੂਪੁਰੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਵਸਂਤਿ ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਨੂਪੁਰੇਸ਼ਵਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਰੋਗਦੁਃਖਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ—
ਵਾਪੀ ਗਂਗਾਸਮਾ ਸਾ ਤੁ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮੇਤਜ੍ਜਾਨੀਹਿ ਭੂਧਰੇਂਦ੍ਰਾਂਗਸਂਭਵੇ
ਉਹ ਝੀਲ ਗੰਗਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਸੁਭ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਇਸ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਜਾਣੋ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਦੇਵਿ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਏ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸਟਮੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਨੂਪੁਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.47.
ਏ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਚੁਰਾਸੀ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਨੂਪੁਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤਚੁਆਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨ ਭਵਸ੍ਯ ਭਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕਲ੍ਪਾਵਸਾਨੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਪਾਦ੍ਮੇ ਪਦ੍ਮਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਕਥਂ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਭਵੇਦਿਤਿ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਦਮ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਰਚਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯਾਕੁਲਿਤਰੂਪਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ—
ਤਸ੍ਮਾਦਸ਼੍ਰੁਕਣਾਜ੍ਜਾਤੋ ਹਾਰਵੋਨਾਮ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਦੇ ਕਣਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰਵ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤ ਉਪਜਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍ਨਯਨਾਜ੍ਜਾਤਃ ਕਾਲਕੇਲੀਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੱਜੇ ਅੱਖ ਤੋਂ ਕਾਲਕੇਲੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੈਤ ਜਨਮਿਆ।