ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਨਰਾਯਾਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਵੈ ਵਿਨੈਵ ਸ੍ਤਨ੍ਯਪਾਨੇਨ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਕृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ ।। 5.2.46.
ਨਵਾਂ ਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਤੁਰੰਤ ਸੁਰਗ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜੁਆਨ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਗਗਨਮਾਰ੍ਗੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਮਾਤਰਃ 5.2.46.
ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਆਦਿਕ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਪੁਰਤੋ ਲਿਂਗਰੂਪੇਣ ਸ਼ਂਕਰਃ 5.2.46.
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.46.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਰਾਥਨ੍ਤਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਨੂਪੁਰੋਨਾਮ ਵੈ ਗਣਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਥੰਤਰੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਨੂਪੁਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗਣ ਸੀ।
ਸ ਏਕਦਾ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਸਭਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਗਣ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਯੋषਿਤਾਂ ਵਰਾ
ਉਥੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਰਵਸ਼ੀ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਸਾਂ ਨृਤ੍ਯਂ ਤਦਾ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨੂਪੁਰੋ ਗਣਪਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੂਪੁਰ ਗਣਪਤੀ,
ਨृਤ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਤੋ ਹृष੍ਟਃ ਪੁष੍ਪਗੁ ਚ੍ਛੇਨ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਨੱਚਦਿਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤੁ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਪੁष੍ਪਗੁਚ੍ਛੇਨ ਤਾਡਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਧਨਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧੇਨਾਕੁਲਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਂਗਭਂਗਃ ਕृਤਃ ਕਾਮਾਰ੍ਦ੍ਦਿਤੇਨ ਵੈ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੰਚ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਕੀਤੀ, ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ,
ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤੁ ਜਗਾਮ ਧਰਣੀਤਲਮ੍ 5.2.47.
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਲਪ੍ਯ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਸੋऽਥ ਸ਼ਰਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਰੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟਾ ਤੁ ਤਦਾ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਤਸ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਵਤ੍ਸ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸਾ ਪ੍ਰਾਚੀ ਸ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲਿੰਗ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਦੇਵਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਮਾਣ ਲਈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪ੍ਯਾਕਾਰਾ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਥੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਰਸਵਤੀ, ਝੀਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਨੂਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਨੂਪੁਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਭਵਿਤਾ ਵਲ੍ਲਭੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ 5.2.47.
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਉਦਿਤਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਗੇ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚ ਕਾਮਿਕੀ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨੂਪੁਰੇਣ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਨੂਪੁਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿਧੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ਨਾਮਤਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੂਪੁਰੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂਪੁਰੇਸ਼੍ਵਰਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਵਸਂਤਿ ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਨੂਪੁਰੇਸ਼ਵਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਰੋਗਦੁਃਖਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ—