ਕੇਸ਼ਿਹਨ੍ਕੈਟਭਾਰਾਤੇ ਕਂਸਾਰੇ ਕਮਲਾਪਤੇ
ਉਹ ਕੇਸ਼ੀ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕংস ਦਾ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਕृष੍ਣ ਕੇਸ਼ਵ ਕਂਜਾਕ੍ਸ਼ ਕੀਨਾਸ਼ਭਯਨਾਸ਼ਨ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕੇਸ਼ਵ, ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਸਨ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਪਰਾਤ੍ਪਰ
ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਜਨ੍ਮਿਨਾਂ ਜਨ੍ਮਹਰਣ ਜਂਜਪੂਕੌਘਨਾਸ਼ਨ
ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਸ਼੍ਰੀਰਂਗ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਕੋਦਂਡ ਸ਼ੌਰੇ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਲੋਚਨ
ਹੇ ਰੰਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਰੰਗ ਅਤੇ ਕੋਦੰਡ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ੌਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਠੰਡੀ ਚਾਂਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ,
ਦੇਵਕੀਹृਦਯਾਨਂਦ ਦਂਦਸ਼ੂਕੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼ਯ
ਹੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨ ਵਿਭੋ ਵੀਰ ਵਨਮਾਲਿਨ੍ਬਲਿਪ੍ਰਿਯ 5.2.46.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਵਿਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬਲੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ,
ਇਤ੍ਯਾਦੀਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨਾਮਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿ ਮਂਦਿਰੇ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਹਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸ਼੍ਰੂਯਂਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਮਧੁਵਿਦ੍ਵਿषਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਧੂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਨਾਮ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚਰਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗੀਯਂਤੇ ਚ ਗृਹੇਗृਹੇ
ਉਸ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕਰਤਬ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ऋਤੇ ਹਰਿਕਥਾਯਾਸ੍ਤੁ ਨਾਨ੍ਯਾ ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਤੇ
ਹਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ,
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਯਾਦ੍ਵ੍ਯਾਧੈਰਰਣ੍ਯੇ ਸੁਖਚਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ,
ਹਨ੍ਯਂਤੇ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਦ੍ਭੀਤ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਾਸ਼ਿਨਾऽਪਿ ਵ
ਉਸ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ, ਮੱਛੀ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ,
ਸ੍ਤਨਪਾਨਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰਿਵਾਸਰਮ੍ ਉਪੋषਣਪਰਾ ਜਾਤਾ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਕਾ ਕਥਾ ਨृਣਾਮ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬੱਚੇ ਵੀ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੇ, ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ,
ਮਹਾਮਹੋਤ੍ਸਵਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੁਰੌਕੋਭਿਰ੍ਵਿਤਨ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਰਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰਪਿ ਧਨੈਰਪਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਜਿੰਦ ਤੇ ਧਨ ਹੋਵੇ,
ਅਨ੍ਤ੍ਯਜਾ ਅਪਿ ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਂਕਧਾਰਿਣਃ 5.2.46.
ਉਸ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਘੱਟ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕ੍ਰਿਯਂਤੇऽਨੁਦਿਨਂ ਜਨੈਃ
ਜੋ ਵੀ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲੋਕ ਰੋਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਨਾ ਮੁਕੁਂਦਗੋਵਿਂਦ ਪਰਮਾਨਂਦਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ ਕृष੍ਣ ਏਵ ਪਰੋ ਬਂਧੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸੀਦਵਨੀਪਤੇਃ
ਮੁਕੁੰਦ, ਗੋਵਿੰਦ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਅਚੂਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ,
ਏਵਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹੀਪਾਲੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮਰ੍ਚਿਤਃ ਸੋऽਥ ਮਧੁਪਰ੍ਕਵਿਧਾਨਤਃ
ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਮਧੂਪ੍ਰਕ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਗੋਵਿਂਦਂ ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ ਨੇ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਯੋ ਵੇਦਪੁਰੁषੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषੋ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ; ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਰੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਵ ਭੂਪਾਲਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ,
ਏष ਏਵ ਹਿ ਸਾਰੋऽਤ੍ਰ ਸਂਸਾਰੇ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰੇ
ਇਸ ਛਿਨਭੰਗੁਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਹੀ ਇਕ ਮੂਲ ਸੱਚ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹਿ ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮੇਕਂ ਸਦਾ ਭਜੇਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਸਦਾ ਇਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਹृषੀਕਾਣਿ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਂ ਗਤਾਨ੍ਯਹੋ 5.2.46.
ਜਿਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਥਿਰਤਾ ਪਾ ਲਈ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ!
ਯੌਵਨਂ ਧਨਮਾਯੁष੍ਯਂ ਜਲਂ ਪਦ੍ਮਦਲੇ ਯਥਾ
ਜਵਾਨੀ, ਧਨ ਤੇ ਉਮਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੁਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਵਾਚਿ ਚੇਤਸਿ ਕਰ੍ਣੇऽਥ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਜਪ੍ਰਣਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ੀਲਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਃਪਤਿਮ੍
ਜਿਸਦੀ ਬੋਲੀ, ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਵਿਚ, ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਨਾਰਦਨ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ,
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਤਾਂ ਕੋ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਵ ਭੂਤਲੇ ਉਪਕਰ੍ਤੁਮਨਾ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਭੂਪਤੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੌਣ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ? ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣ।