ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਤੇਨ ਨ ਪ੍ਲੁਤਿਰ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਭਿਖਾ ਲਈ, ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਉਛਲ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ।
ਅਵਨ੍ਤੀਵਾਸਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਸੇਵਯਾ
ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਦੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ,
ਅਧੁਨਾ ਤਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਕੁਮਾਰਕਮ੍
ਹੁਣ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਉਹ ਪਤੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੈਰਲ੍ਪਮਪਿ ਚਾਵਂਤ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਵਹਮ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇऽਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਿਞ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾऽਵਨ੍ਤੀਪੁਰੀ ਸਦਾ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭਲਾ ਕੰਮ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਵੰਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਿ ਲਿਂਗਮੋਂਕਾਰਂ ਤਤੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ 'ਓਮ' ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਹੈ।
ਅਤਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨਾਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਸ੍ਵਰੂਪਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਾਦਪਿ ਸ੍ਵਮਾਤੁਃ ਪੁਰਤਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਇਵਾਭਵਨ੍
ਲਿੰਗ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ, ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨੋ-ਮਨ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਕਦਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਹ ਸਾਰ੍ਥਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਵਪਾਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਵਿਰਜਸ੍ਕੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸਮੀਪਤਃ
ਵਿਰਜਾ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇ ਨੇੜੇ,
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਨਾਗੈਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋऽਪਿ ਕਲ੍ਪਿਤਾਃ 5.2.45.
ਵਿਦਿਆਧਰ ਲਈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਗਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਰਤ੍ਨਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਦ੍ਮੀ ਚ ਭੁਜਗੇਸ਼੍ਵਰਃ ਜਾਮਾਤਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਪਰਿਮਲਾਲਯਮ੍
ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪਦਮੀ, ਭੁਜਗਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣੇ ਜਾਮਾਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਦੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ,
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਜਨਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮੁਦਾ ਵਿਕਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਯਂਤੋऽਪਿ ਗੌਰਵਮ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਵਨ੍ਤੀਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸੇਵ੍ਯ ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਵੰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਗਾਯਨ੍ਗੀਤਂ ਸੁਮਧੁਰਂ ਨਾਗੀਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਕृਤੀ
ਨਾਗਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਕਲੌ ਦੇਵੇਨ ਗੋਪਿਤਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਲੁਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਕਥਾਮੇਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋऽਪ੍ਯਹੋ
ਹਾਏ! ਪਾਪੀ ਵੀ ਜੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਲਵੇ,
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਜੋ ਤਾਕਤ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕੁਲਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਮਹਾ ਵਿ ਵੀਰੇਸ਼ਾਵਿਰ੍ਭਵਂ ਪਰਮ੍
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਬਾਰੇ।
ਆਸੀਦਮਿਤ੍ਰਜਿਨ੍ਨਾਮ ਰਾਜਾ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਮਿਤਰਜਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਸ਼ੋਧਨੋ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਧੀਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦੈਵਤਃ
ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਦਾਨੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਿਨੀਤੋ ਨੀਤਿਸਂਪਨ੍ਨਃ ਕੁਸ਼ਲਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਨਿਮਰ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਕृਤਜ੍ਞੋ ਮਧੁਰਾਲਾਪਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਉਹ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਰਣਾਂਗਣੇ ਕृਤਾਂਤਸ੍ਯ ਸਂਖ੍ਯਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਦੋਜਿਰੇ
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥ ਧਨਕੋਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਮृਦ੍ਧਬਲਵਾਹਨਃ
ਉਹ ਧਰਮ, ਧਨ, ਖਜਾਨਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ।
ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਧੈਰ੍ਯਸਮਾਪਨ੍ਨੋ ਦੇਸ਼ਕਾਲਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਠੀਕ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲੇ ਚੇਤੋਵृਤ੍ਤਿਂ ਨਿਧਾਯ ਚ 5.2.46.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਅਲਂਘ੍ਯਸ਼ਾਸਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲੰਘ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਹਰੇਰਾਰਾਧਨਾਨ੍ਯੁਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰਤਿਸੌਧਂ ਪਦੇਪਦੇ
ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗੋਵृਨ੍ਦਗੋਪਗੋਪਾਲਗੋਪੀਜਨਮਨੋਹਰ
ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਗਵਾਲਿਆਂ, ਗੋਪਾਲਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।