ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਵਾਯੁਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ।
ਸਧੂਮਾ ਸਮਭੂਜ੍ਜ੍ਵਾਲਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਤਃ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਧੂੰਏਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ।
ਏਵਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖ ਕੇ,
ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹ੍ਵਲਾ ਜਾਤਾ ਧੂਮੇਨਾਕੁਲਿਤੇ ਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉਲਝ ਗਏ।
ਨਮੋਨਮੋ ਰੂਪਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾਯ ਜਲਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਮੈਂ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪਤਾ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤੋ ਯਦਾ ਦੇਵਿ ਗ੍ਰਹੈਃ ਕ੍ਰੂਰੈਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ—
ਭਸ੍ਮਧੂਸਰਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਭੋਗਿਭੋਗਾਂਗਦੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ ਉਵਾਚ ਚੈਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਕਂਪਿਤਕ ਨ੍ਧਰਾਨ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ گردنیں ਕੰਪ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਮਂ ਮਨੋऽਭੀष੍ਟਂ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਦੇਵ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸ਼ਂਕਰ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 5.2.44.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ; ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇਘਂ ਚੋਤ੍ਤਰਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਨਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯੁਤ੍ਤਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਨੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯਦਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮਹਾਬਾਧਾਂ ਕਦਾ ਕੋਪਿ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ ਦੇਵੇ—
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਚ ਮੇਘਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮ੍
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ.
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯੇ ਮਾਂ ਸਂਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣਗੇ—
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪ੍ਰਯਤਾ ਯੇ ਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ—
ਆਰੂਢਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੁष੍ਟੈਰੁਤ੍ਕਟਧ੍ਵਨਿਨਾਦਿਤੈਃ
ਨੱਚਣ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਹੀਨੋऽਪਿ ਯੋ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਸ਼ਾਠ੍ਯਤਃ 5.2.44.
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪਰ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਗਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਤਿ ਚ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਤਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਦੇਵ ਉਵਾਚ । ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਸ੍ਰੀ ਦੇਵਦੇਵ ਨੇ فرمایا: ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਹਾਸੀਦ੍ਯਤ੍ਪੀਠੇ ਵਿਰਜਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਰਜਾ ਨਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਨਾਨਾਭਂਗਿਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਸਾਨਾਵਿਵਾਪਰੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ।
ਪਾਰ੍ਵਣੇਨ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕੇਨ ਖੇਦਾਦਿਵ ਸਮਾਸਿਤੇ
ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਉਪਰੋਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਾਯਂ ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕੁਰ੍ਵ ਨ੍ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਜਃਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਲਗ੍ਨਂ ਦੂਰੀਕੁਰ੍ਵਦ੍ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇਤਿ ਚ ਤਥਾ ਤਯੋਃ ਕਰ੍ਣਾਤਿਥੀਭਵੇਤ੍
ਮਹਿਲ 'ਤੇ ਜੁੜੀ ਮਿੱਟੀ ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੰਨ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਂਭੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰਾਣ੍ਯਲਮ੍
ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਾਦਯੰਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਾਫਰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ।
ਮਂਗਲਾਰਾਤ੍ਰਿਕਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋਸ੍ਤਯੋਃ
ਰਾਤ ਲਈ ਮੰਗਲਕ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਕਤਾਂ ਦੀ ਰਸਮ — ਸਵੇਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ — ਉਹ ਦੋ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।