ਗਂਗੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੰਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਲਿੰਗ ਨੂੰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਮੇਘ ਉਤ੍ਤਰੋ ਮੇਘਸਂਯੁਤਃ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਾ ਬੱਦਲ ਹੋਰ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृष੍ਟਿਕਰਂ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਜ੍ਜਲਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਂ ਪੁਨਰੇਵਾਗਤਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਮੁੜ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਭੂਤਂ ਧੂਮਮਂਡਲਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧੂੰਏਂ ਦਾ ਗੋਲ ਉਠਿਆ।
ਤਤੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਯਂ ਸਰ੍ਵ ਮਭੂਦਮ੍ਬਰਗੋਚਰਮ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਥਂ ਯਾਵਤ੍ਤਤੋ ਭੀਤਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੱਕ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਡਰ ਗਏ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖੀ,
ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸੁਮਹਾਜ੍ਵਾਲਂ ਜ੍ਵਾਲਾਭਿਃ ਪੂਰਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਉਹ ਲਿੰਗ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰ੍ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਵृਧੇ ਯੋਜਨਾਯੁਤਮ੍ ਸੁਰੇਸ਼ੋ ਮੋਹਮਾਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸਂਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਦਾ
ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਛਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਵਧ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਾਰਿਧਾਰਾ ਵਿਨਿਃਸृਤਾਃ 5.2.44.
ਫਿਰ ਉਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਵਾਯੁਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ।
ਸਧੂਮਾ ਸਮਭੂਜ੍ਜ੍ਵਾਲਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਤਃ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਧੂੰਏਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ।
ਏਵਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖ ਕੇ,
ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹ੍ਵਲਾ ਜਾਤਾ ਧੂਮੇਨਾਕੁਲਿਤੇ ਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉਲਝ ਗਏ।
ਨਮੋਨਮੋ ਰੂਪਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾਯ ਜਲਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਮੈਂ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪਤਾ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤੋ ਯਦਾ ਦੇਵਿ ਗ੍ਰਹੈਃ ਕ੍ਰੂਰੈਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ—
ਭਸ੍ਮਧੂਸਰਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਭੋਗਿਭੋਗਾਂਗਦੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ ਉਵਾਚ ਚੈਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਕਂਪਿਤਕ ਨ੍ਧਰਾਨ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ گردنیں ਕੰਪ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਮਂ ਮਨੋऽਭੀष੍ਟਂ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਦੇਵ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸ਼ਂਕਰ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 5.2.44.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ; ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇਘਂ ਚੋਤ੍ਤਰਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਨਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯੁਤ੍ਤਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਨੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯਦਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮਹਾਬਾਧਾਂ ਕਦਾ ਕੋਪਿ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ ਦੇਵੇ—
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਚ ਮੇਘਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮ੍
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ.
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯੇ ਮਾਂ ਸਂਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣਗੇ—
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪ੍ਰਯਤਾ ਯੇ ਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ—
ਆਰੂਢਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੁष੍ਟੈਰੁਤ੍ਕਟਧ੍ਵਨਿਨਾਦਿਤੈਃ
ਨੱਚਣ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਹੀਨੋऽਪਿ ਯੋ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਸ਼ਾਠ੍ਯਤਃ 5.2.44.
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪਰ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਗਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—