ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਵਾਸਵੇਨੈਵ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਪਯੋਧਰਾਃ 5.2.44.
'ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਾਸਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਾਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।'
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਕ੍ਰੂਰਚੇਤਸਾਮ੍
'ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪੂਰੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।'
ਵਰੁਣੋ ਯਾਦਸਾਂ ਨਾਥੋ ਮਂਗਲੇਨ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
'ਵਰੁਣ, ਜੋ ਜਲਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।'
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਕ੍ਰੇਣ ਰਵਿਣਾ ਪੁਰਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸ਼ਰਣਂ ਵਯਮ੍
'ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਵਕ੍ਰ ਤੇ ਰਵੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸਿਰ ਵਿੱਛੋੜਾ ਭੋਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਈਏ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ।. ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਮਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਾਸਵ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ।
ਉਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੋ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ।'
ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹੈਰ੍ਮਹਾਦੇਵ ਰੁਦ੍ਧਾ ਮੇਘਾਃ ਸਮਂਤਤਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਂਜਾਤਾ ਸ਼ਤਵਾਰ੍षਿਕੀ ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਯਥਾ ਚ ਵਿਦਿਤਂ ਮਮ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੁਕਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਿ ਉਪਾਯਸ਼੍ਚਿਂਤਿਤੋ ਮਯਾ ਆਹੂਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਸੋਚਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਘਨਸਂਯੁਤਃ 5.2.44.
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾ।'
ਗਂਗੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੰਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਲਿੰਗ ਨੂੰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਮੇਘ ਉਤ੍ਤਰੋ ਮੇਘਸਂਯੁਤਃ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਾ ਬੱਦਲ ਹੋਰ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृष੍ਟਿਕਰਂ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਜ੍ਜਲਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਂ ਪੁਨਰੇਵਾਗਤਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਮੁੜ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਭੂਤਂ ਧੂਮਮਂਡਲਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧੂੰਏਂ ਦਾ ਗੋਲ ਉਠਿਆ।
ਤਤੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਯਂ ਸਰ੍ਵ ਮਭੂਦਮ੍ਬਰਗੋਚਰਮ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਥਂ ਯਾਵਤ੍ਤਤੋ ਭੀਤਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੱਕ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਡਰ ਗਏ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖੀ,
ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸੁਮਹਾਜ੍ਵਾਲਂ ਜ੍ਵਾਲਾਭਿਃ ਪੂਰਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਉਹ ਲਿੰਗ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰ੍ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਵृਧੇ ਯੋਜਨਾਯੁਤਮ੍ ਸੁਰੇਸ਼ੋ ਮੋਹਮਾਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸਂਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਦਾ
ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਛਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਵਧ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਾਰਿਧਾਰਾ ਵਿਨਿਃਸृਤਾਃ 5.2.44.
ਫਿਰ ਉਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਵਾਯੁਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ।
ਸਧੂਮਾ ਸਮਭੂਜ੍ਜ੍ਵਾਲਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਤਃ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਧੂੰਏਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ।
ਏਵਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖ ਕੇ,
ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹ੍ਵਲਾ ਜਾਤਾ ਧੂਮੇਨਾਕੁਲਿਤੇ ਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉਲਝ ਗਏ।
ਨਮੋਨਮੋ ਰੂਪਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾਯ ਜਲਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਮੈਂ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪਤਾ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤੋ ਯਦਾ ਦੇਵਿ ਗ੍ਰਹੈਃ ਕ੍ਰੂਰੈਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ—
ਭਸ੍ਮਧੂਸਰਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਭੋਗਿਭੋਗਾਂਗਦੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ ਉਵਾਚ ਚੈਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਕਂਪਿਤਕ ਨ੍ਧਰਾਨ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ گردنیں ਕੰਪ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਮਂ ਮਨੋऽਭੀष੍ਟਂ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਦੇਵ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸ਼ਂਕਰ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 5.2.44.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ; ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।