ਖਗਰ੍ਤੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਖਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਪ੍ਰਾਪਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਉਹ ਖਗਰਤਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਈ।
ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਤਿਰਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਿਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਗਮੇ ਲੋਕਪੂਜਿਤੇ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਲੋਂ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਵ
ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗ੍ਰਹਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਪੂਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਸਦਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਰੀਤਾਂ ਅਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਵਾਰਸ਼੍ਚੈਕਸ਼੍ਚ ਤੇ ਦਤ੍ਤੋ ਮਂਗਲਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਤਵ ਤੈਲਾਭ੍ਯਂਗਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਬਲਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਗਾਉਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਵਕ੍ਰਾਂਗੋ ਮਂਗਲਃ ਸੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਵਕਰਾਂਗ ਵਾਲੇ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਮੇਰੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਖਗਰ੍ਤ੍ਤਾਸਂਗਮਾਂਤਿਕਮ੍ ।। 5.2.43.
ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਖਗਰਤਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਮਯਾ ਚਾਲਿਂਗਿਤਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚੁਮ੍ਬਿਤਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ।
ਦृष੍ਟੋऽਹਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਂਗਾਰੇਸ਼੍ਵਰਨਾਮਾਹਮਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯੇ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਸਂਗਮੇऽਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਇਥੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਦਾ ਸਥਿਤ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਮਾਂ ਸਂਪੂਜ ਯਿष੍ਯਂਤਿ ਹ੍ਯਂਗਾਰਕਦਿਨੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਗਾਰਕ ਦੇ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਮਂਗਲਦਿਨੇ ਯੇ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਚੌਥੀ ਤਿਥ ਤੇ, ਮੰਗਲ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਚ ਭੌਮਸ਼੍ਚ ਸਂਯੋਗੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਦਾ
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵਸ ਤੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਮਤ੍ਰੈਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਥਿਤ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.43.
ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਲਿਙ੍ਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇਂऽਗਾਰਕੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠੀ ਚੌਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਾਰਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਤਿਰਤਾਲੀ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਮੀਹਿਤਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਯੇ ਮੇਘਾ ਵृष੍ਟਿਕਾਰਕਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬੱਦਲ ਹੀ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤਤੋ ਜਾਤੇ ਦੇਵਾ ਭੀਤਾ ਵਰਾਨਨੇ
ਜਦ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤਦ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ।
ਨੈਵਾਪ੍ਯਾਯਨਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਿਨਾ ਹੋਮੇਨ ਜਾਯਤੇ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੋਮ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਭਰਪਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤੇषਾਂ ਵਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਃ ਕਾਮਾਨ੍ਯਜ੍ਞਾਦਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृष੍ਵੀਂ ਜਲੇ ਮਗ੍ਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵਾ ਮਹੀ ਜਾਤਾ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਈ ਤੇ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਹਨ—
ਅਕਾਲੇ ਪ੍ਰਲਯਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਜਲੇ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਲੈ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਡੁੱਬ ਗਈ?