ਤਤਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਨृਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਨਾਰਦਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਲੁਮ੍ਪੇਨ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਲੁੰਪਾ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਰਾਜਁਲ੍ਲਿਂਗਂ ਕੁष੍ਠਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਕੇਸ਼ਵਾਰਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਲੁਂਪੋऽਸੌ ਹ੍ਯਾਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਲੁੰਪਾ ਉਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮਂ ਭੂਪਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਯਾ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਜਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨੇ 5.2.41.
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁष੍ਠਰੋਗੇਣ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਤਾਮੁषਿਤ੍ਵੈਕਾਂ ਰਜਨੀਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ।
ਤਤਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਯਨਸ੍ਤਾਪਸੈਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰੀ।
ਕृਤਂ ਨਾਮ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕਮਲਾਨਨੇ ਲੁਮ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਕਮਲ-ਮੁਖੀਏ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਨਾਮ ਲੁੰਪੇਸ਼ਵਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲਿਂਗਂ ਲੁਮ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲੁੰਪੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ—
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਮਨਸਾ। ਚੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
—ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਮਹਾਪਾਪਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
—ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ—
ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਾਤृਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
—ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਲੁਮ੍ਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਕृਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
—ਲੁੰਪੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁ ਰਨ੍ਵਿਤਾਃ 5.2.41.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਦੇਵੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਯਾ ਦੇਵੀ ਗਂਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਦੀ
ਦੇਵੀ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੈਰ ਤੋਂ ਚੱਲ ਪਈ।
ਤਤਃ ਸਂਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਾਰ੍ਕਰਸ਼੍ਮਿਸਂਗਤਿਪਾਵਨੀ
ਫਿਰ, ਵਧਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ।
ਮੇਰੁਕੂਟਤਟਾਨ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਪਤਨ੍ਤੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆ ਗਈ।
ਮਨ੍ਦਰਾਦਿषੁ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਪ੍ਰਵਿਭਕ੍ਤੋਦਕਾ ਸਮਮ੍
ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਹੇ।
ਤਤ੍ਪ੍ਲਾਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਯਾਵਰੁਣੋਦਂ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਰੁਣੋਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ, ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵਾਲਕਨਨ੍ਦਾਖ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅਲਕਾਨੰਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਦਰਿਆ ਵੀ ਭਰ ਗਈ।
ਮਾਨਸਂ ਚ ਮਹਾਵੇਗਾਤ੍ਪ੍ਲਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਸਰੋਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਲਾਵਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਥੋਂ, ਪਿਆਰੀਏ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਗਏ।
ਮਯਾ ਧृਤਾ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਜਟਾਜੂਟੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ 5.2.42.
ਤੇ, ਪਾਰਵਤੀਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਜਟਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਮਦੀਯਾਨਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਸੋਹਣੀਏ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਾ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬਹੁਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸੈਂਕੜੇ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਤਪ ਕਰਿਆ।