ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ।" ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਬੁੱਧੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ, ਨਾਸਤਿਕ, ਨਿਰਦਯ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤੀ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਕੇਸ਼ਿਹਾ ਨੇ ਕ੍ਰੂਰ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ ਕੰਸਾ ਦਾ ਬਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਭ੍ਰਿੰਗਿੜਿਟੀ ਨਾਮਕ ਗਣ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਧੀ ਚੋਟੀ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਅੱਧਾ ਰੂਪ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਭੁੱਤ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭ੍ਰਿੰਗਿੜਿਟੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਇਕ ਅਭੇਦ ਅਜਨਮਾ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਇਕਠੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਭ੍ਰਿੰਗਿੜਿਟੀ ਨੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪਰਵਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਵਤਾ 'ਅਕ੍ਰੂਰੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ਼ ਕਰੇ।" ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, "ਸੁਨਹਿਰੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਕੰਮ ਔਖਾ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਧ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਕ੍ਰੂਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਸਿਰਫ ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਚਾ ਸੁੱਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਆਗ੍ਰਹ ਨਾਲ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮਹਾਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਉਸ ਵੀਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਨਿੱਪਲ ਵਾਲੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਿਆ। ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਵੀ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਬੈਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਗਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਤੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰ ਗਈ ਹਾਂ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਮੈਂ ਪੈਦਲ ਚਲਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਨਿੱਘੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆਸਰਾ ਲਿਆ। ਆਉ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਸਤਾ ਲੱਭੀਏ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਆਸਾਇਸ਼ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਸੇਵਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਚਹੁੰਫੇਰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਬੜਾ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।