ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀਆਂ ਰਚੀਆਂ। ਪਰ ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਨੇ, ਕਰੂੜ ਮਨ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘਮੰਡ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ—ਮਹਾਦੇਵ; ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?" ਫਿਰ ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਪੂਜਾ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਜਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਹੇ ਗਣੇਸ਼, ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਲਾਲਚੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ (ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ) ਉੱਤੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਦੇਵ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਹਨ। ਪਾਰਵਤੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।" ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੂਛਿਆ, "ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ?" ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, "ਨੇਲ, ਦੰਦ, ਹੱਡੀਆਂ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ, ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਸਿਰ—" ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅੰਗ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਜੰਘ ਵਾਲੀ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਦੇ ਨੇਲ, ਦੰਦ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਨੱਕ ਹੋ ਗਏ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਮੰਦ-ਮਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਕਰੂੜਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਉਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਟਾਪੂ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਤਪ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਮੈਂ (ਪਾਰਵਤੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਤੁਾਡੇ ਹਾਲਤ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ (ਤਿੰਨ ਸੰਸਾਰ) ਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, "ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ, ਪੁੱਤਰ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਵੇਗੀ,"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣੀ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੀ, ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾ।" "ਤੂੰ ਫਿਰ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਕਰਣਗੇ। ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਬੁਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਨਾਸਤਿਕ, ਕਰੂੜ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤੀ ਹਨ—ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣਗੇ।" ਕ੍ਰੂਰ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਕੇਸ਼ੀਹਾ ਨੇ ਕੰਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਅੱਧ ਬੇਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਨਾਗ-ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਅੱਧ ਜੂੜਾ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਅੱਧ ਰੂਪ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਦਾ-ਅਦਵਿੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ," "ਇਹ ਦੇਵਤਾ 'ਅਕ੍ਰੁਰੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋ; ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਣ ਹੋ।" "ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।" ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" "ਹੇ ਸੁਵਰਨ-ਕਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਕੰਮ ਔਖਾ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਇਸ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।