ਪਟਟਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੱਕ ਉੱਚਤਮ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਿਤ ਸੀ। ਜਦ ਮੇਰੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦਾਤਾ ਸੀ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਉਥੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸ਼ਰਵਾਂ ਹਾਂ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਤੂੰ ਮੰਗੇਂ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਦਿਲੋਂ ਬੋਲਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: "ਮ੍ਰਿਕੰਡਾ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੰਪੰਨਤਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੀਰਘਾਯੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੋਵੇ।" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਸਵਭਾਵਿਕ ਹੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ—ਜੋ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸੰਪੱਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਿਪੁੰਜਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧ੍ਯਯਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਅਸਲ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਸਿਵਾਏ ਉਜਜੈਨੀ ਜਾਣ ਦੇ। ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਗਣੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਗਣੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਕੋਲ।" ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼।" ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੂਤਗਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਇਕ ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਵਧੀਆ ਕਪੜਿਆਂ, ਅਤੇ ਅਨਾਜ, ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਥੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਾਏ, ਰਾਜੇ ਲਈ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਕੰਮ ਸੀ! ਹਾਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ! ਜਦ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਮਨਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸ਼ਿਵ, ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਅਨੁਪਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਨਿਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਾਗ-ਕਨਿਆਵਾਂ ਵੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਕੋਲ ਆਈਆਂ। ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਣੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਭਿਖਾਰੀ ਕੋਲ ਗਈ, ਜੋ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਤੇ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।