ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ, ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਲਾਲਚੀ ਬਿੱਲੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਾਭ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ। ਪਰ, ਤੂੰ ਵੀ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਫਲ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਜੋੜ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। "ਇਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਹਨ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣਿਆ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ। ਵਿਕ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਈ। "ਮੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਮਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੀਏ—ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਲਿਆ?" ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। "ਕੀ ਇਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਨਾਰੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਤੇਰੀ ਜਨਮ ਮਾਤਾ ਨਹੀਂ?" ਆਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਹੈ।" ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਹ ਚੈਤ੍ਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੂੰ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ?" ਉਸ ਨੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੌਣ ਕਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸੰਸਾਰੀ ਜੀਵਨ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰੀ ਜੀਵਨ ਇਥੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਚੈਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੋਹ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਲਿੰਗਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਛੇਵੇਂ ਮਨੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਕਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਸਿੱਧੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਵੀ ਆਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਨਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੋਕ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚਤਮ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸਦੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਵਿਤਸਤਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾੜੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਵੀ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕੱਪੜਾ ਆਪ ਹੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।