ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੁਕਨਿਆ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਨੀਆਂ ਸਨ। ਸੁਕਨਿਆ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਕਨਿਆ ਦਾ ਮਨ ਥੋੜਾ ਗੁੰਝਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਂਟਾ ਵਰਤਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੂਤਰ ਅਤੇ ਮਲ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਥੇ ਕਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਅਗਰਤਾ ਉੱਤੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ?" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਹੀ ਦੱਸੋ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਕਮਰਾਨ ਨੇ, ਕਦੇ ਨਰਮ, ਕਦੇ ਸਖਤ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਖੁਦ ਪੁੱਛਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ, ਇੱਕ ਜुगਨੂ ਵਾਂਗ, ਪਛਾਣਿਆ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਚੁਭਿਆ ਸੀ।" ਉਥੇ, ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪस्या ਅਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਸੀ। ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਜਾਣ ਲੜਕੀ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।" ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਪਤਨੀ ਦੇ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।" ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਇਹ ਤਾਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" ਮੈਦਾਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੁਕਨਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰਹੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਕਨਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ। ਸੁਕਨਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਵਤੀ ਤੇ ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਸੀ, ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਵੰਜੀਤ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਤੀ ਦੀ خاطر, ਆਪਣਾ ਜਵਾਨੀ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦਿਵਿਆ ਜਣਨੀ।" ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ।" ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਾਡਾ ਪਤੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਤਿੰਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚੁਣੋ।" ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ। ਚ੍ਯਵਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਰੂਪ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਤੱਬ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਚਿਕਿਤਸਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਹੋਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੀਖੀ ਵਜਰ ਪਾਤ ਕਰਾਂਗਾ।" ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਵਾਸਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਯੋਗ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਵਿਨਾਸਕarta ਹਨ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਚ੍ਯਵਨ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਜਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।