ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਮুনি ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ, ਹਰੀ, ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਰਾਮ ਜੀ ਆਪ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਟੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਪਰਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਲਾਵਣ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਮੈ, ਮਹਾਦੇਵ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਜਾਮਦਗਨਯਾ (ਰਾਮ) ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।" ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵਧਦੀ ਰਹੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।" ਜੋ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਜਨਯੋਗ ਤੇ ਧਰਮੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਫਲ ਵਾਜਪੇਯ ਆਦਿਕ ਯੱਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੀਰ ਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਜਿੱਤੇ। ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਸ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੁੱਲ ਹੈ।" ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਚਯਵਨ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਕਈ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਚਿਊਂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਏ। ਇਕ ਦਿਨ, ਇਕ ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਸ ਕੋਲ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸਾਥੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਤਦ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ (ਸੁਕੰਯਾ) ਨੇ ਇਕ ਕੰਡੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਚੁਭੋ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਚੁਭਾਉਣ ਨਾਲ, ਚਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਪਖਾਣਾ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਤੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ? ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਕਦੇ ਤਿੱਖੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੁਗਨੂੰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਨੇੜੇ ਕੁਝ ਚੁਭ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਅੰਜਾਣੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਦਇਆ ਕਰੋ, ਦੋਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੋ।" ਚਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਕੰਯਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਰਹੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕુમਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਉਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਵਲ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲ ਪਈ।