ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਰਾਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ ਹੋਵੇਂਗਾ। "ਪੁੱਤਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕੁਹਾਡੀ ਚੁੱਕ ਲੈ," ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਕਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜੋ ਮੰਦਬੁਧਿ ਸੀ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧੇਨੂ ਦੇ ਲਈ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੁਣ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਅਬਿਨਾਸੀ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਗਵਾਹ ਬਣਨ," ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ। "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਦੇ ਅੱਖ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਟ ਦਿੱਤਾ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਭਾਰੀ ਬਲ ਵਾਲੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ—ਔਰਤਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬੱਚੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੀ।" ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰੈਵਤਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਅਨੇਕ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਪ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ ਸੀ। ਸਹ੍ਯਾਚਲ, ਸੁੰਦਰ ਹਿਮਾਲਿਆਂ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਯਮੁਨਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਗੰਗਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ, ਕਪਿਲਾ, ਦੁਰਗਾ, ਗੋਮਤੀ, ਗਿਆ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮੀਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਭਾਰਗਵ ਰਾਮਾ ਦੁੱਖੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਮੇਰੇ ਧਰਮਕਰਮ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਉੱਥੇ ਆਏ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੇਰੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਮੈਂ ਬੇਦਰਦੀ ਹੋ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਯਜ੍ਞ ਕੀਤੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਕੀਤਾ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪ-ਤਪ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੇ ਪਛਤਾਵੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।