ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜਦੋਂ ਭੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਇੱਛਤ ਆਸ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਤੁਟ ਸੁਤੰਤਰਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਰੋਗੀ ਹਨ, ਉਹ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗਰਭਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਸੁਸਥ ਬੱਚਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਥਾ ਮੰਗਲਮਈ, ਆਯੁਸ਼ ਦਾਇਕ ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਭੋਜਨ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਜੇਕਰ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿਦੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰੇਣੂਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ ਰਹੇਂਗਾ। ਉਸਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਉਹ ਕੁਹਾੜੀ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਕਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਸੀ, ਨੇ ਵਾਂਛਿਤ ਗਾਂ ਲਈ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ," ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਚਿਆ। "ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਭਾਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਯਜ್ಞ ਵਿੱਚ, ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੇ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰੂਰਤਾ ਨਾਲ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ, ਬਜ਼ੁਰਗ, ਬੱਚੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੈਵਤਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਹਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਹਿਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਯਮੁਨਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ, ਕਪਿਲਾ, ਦੁರ್ಗਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਗੋਮਤੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਗਯਾ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕਥਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।