ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਮਣੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਫਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ—ਕਈ ਰੰਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਪੀਲਾ, ਹੋਰ ਵੀ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਪਾਪ ਗੁੰਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੀਰਧਨਵਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੁੰਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ—ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਾਂਛਿਤ ਵਿਰਲੇ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਜੋੜ ਵੈਰੀ-ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ, ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਅਬੋਧ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਰਭਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਸੁਸਥ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ, ਜੀਵਨ-ਦਾਇਕ, ਅਤੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਗਰੀਬ ਖੁਰਾਕ, ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ, ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਕੋਈ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇਹ auspicious ਕਥਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਰਿਤਾਂ 'ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮਾ ਵਜੋਂ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਜਮਦਗਨੀ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ: “ਤੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।” “ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਉਹ ਕੁਲ੍ਹਾ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਹੋ।” ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬੁਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਗਾਂ ਲਈ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ੂਰੀਤਾ ਦੇ ਗਵਾਹ ਬਣਨ।” “ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੁਜਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਸਮੇਂ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਰਥ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾ-ਅਸ਼ਵ-ਮੇਧ ਯਜਨਾ 'ਤੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮਾ...