ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵਿਰਧਨਵਨ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ (ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਉਪਾਸਨਾ) ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਚਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਰਾਜਾ ਵਿਰਧਨਵਨ ਨੂੰ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗੋ-ਹਤਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋਣਗੇ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਪੂਜਨਯ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਪਾਸਿਤ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਹਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ। "ਨਮਸਕਾਰ ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ ਭੋਗੀ ਨੂੰ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਆਕਾਸ਼-ਸਰੂਪ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਮਹਾਨ ਅੰਧਕਾਰ-ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਨਾਸਕ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਭਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਵਿਅੰਗੀ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੂੰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਪ ਦੀ ਓਰੋਂ ਮਿਲੇ ਭੋਗ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਾਗਰਾਜ ਦੀਆਂ ਫਣੀਆਂ—ਚਿੱਟੀਆਂ, ਪੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ—ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ (ਪਾਰਵਤੀ) ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਪਾਪ ਗੂੰਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਿਰਧਨਵਨ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ ਤੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਜਟਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਜਟੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੀ ਸਦਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਿਰਲੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਤੁਟ ਵੈਰੀ-ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਰਭਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਸੁਸਥ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਆਯੁਸ਼ਦਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ, ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁੱਖੀ ਹਨ...