ਇਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਸੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਉਸ ਵਿਚ ਬਾਘ, ਸ਼ੇਰ, ਹਾਥੀ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਕਾਂਡੇ ਆਵਾਜਾਈ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰकट ਹੋਈ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੁਰਾਤਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ। ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬਚਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਪਲ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਾਸਤੇ ਵੱਡਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦਾ ਗਿਆ। ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਨੂੰ ਬਚਾਵਾਂਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਰਾਜਾ ਵੀਰਧਨਵਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵੀਰਧਨਵਨ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਤੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹਿਰਣਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਮਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਭਾਗ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤਪस्या ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਖੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਉੱਚੇ ਬਚਨ ਸੁਣ।" ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇਗਾ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ। ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਪਾਪ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।" ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭੋਗੀ ਨੂੰ, ਧੂੰਏ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਾ-ਅੰਧਕਾਰ-ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਨਾਸਕ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ-ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵਿਛੋਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਨੂੰ, ਵਿਅੰਗ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪ ਦੇ ਭੋਗ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਆਨੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਫਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿਚ, ਹੋਰ ਵੀ ਰੰਗਾਂ ਵਿਚ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਪਾਪ ਜਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਧਨਵਨ—ਜੋ ਸੰਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਇਆ—ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਪ ਜਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ...