ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਡਰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਮਰ ਜੀਵੋ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਧੰਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਤ੍ਰ ਵਰਤਣ। "ਉਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।" ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਾਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨਾਗ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮਥਣ ਕਰੋ। "ਹੇ ਦੇਵੀ! ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੋਮਾ ਲਈ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।" ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਪੂੰਛ ਵੱਲ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਸੱਪ ਦਾ ਸਿਰ ਉਚਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਦੇ। ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਹੇਠ, ਕਈ ਜਲਚਰ ਜੀਵ ਪਿਸ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਥਣ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਜਦ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਉਭਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ। ਪਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਸੋਮਾ (ਚੰਦ੍ਰਮਾ) ਗੁਆਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਸੀ, ਤੇ ਹੌਲੀ ਬੋਲਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।" ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਮਧੁ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ," ਤੇ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੱਗੇ ਦੋਹਰਾਈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ: "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੇਤੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੈਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ! ਤੈਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ! ਤੈਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਪਦਮਨਾਭ!" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸੋਮਾ! ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਹਾਕਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ—ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇਣਗੇ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ: "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਜੋ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਵਧਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਲਝੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਤਿੱਖੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਿਆਨਕ ਦੰਡਧਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਜਲ-ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਬੋਲ, ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਸੋਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਿਲੇ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਅਵਸਥਾ ਮੁੜ ਪਾਉਂ।" ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਹ Someśvara ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।