ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਨ ਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ—ਇਹ ਸਰੀਰ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅਕਾਲੀ ਰੂਪ ਸੀ। ਇਕ ਮਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਉਤਸੁਕਤਾ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਤੀਹ ਸਾਲ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਯੋਗਯ ਉੱਦਮ ਕਰੋ।" "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਾ ਮ੍ਰਿਤ्यु ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੁਸੀਂ ਬੋਲੋਗੇ।" "ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਰਮ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹਤਤਾ, ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਆਉਣੀ ਭਾਗ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਤੇਰੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਭਾਗ ਹੈ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਪਾਪੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਮੂਰਖੋ, ਤਪੱਸਿਆ, ਦਾਨ, ਜਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੁਰ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।" "ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੀ ਮੇਰੀ ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਜੋ ਚਮਕ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—" "ਯੋਗੀ, ਜੋ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ, ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ..." ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ..." ਇਕ ਵਾਰ, ਅਤ੍ਰੀ ਨਾਮਕ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਦਕ੍ਸ਼। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਰੋਹਿਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ। ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯੋਗਯ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਦਕ੍ਸ਼, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣਾ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਤੇਜਸਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿਚ ਆਏ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵਿੱਘਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ: "ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਵਜ।" "ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ ਹੈ।" "ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਉੱਚਤਮ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ।" "ਸੋਮਾ ਦੇ ਬਿਨਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।