ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਕਰ ਬੈਠਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।" ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ 'ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਿਹਾ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ 'ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਹ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰਿਣ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤਪस्या ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ," ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਜਦੋਂ embodied beings ਨੇ ਇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਹ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੈ।" "ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਤੀਹ ਸਾਲ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਆਸ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮੁਨਿ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।" "ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਯੋਗਯਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਬੜੀ ਤਸੱਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਉਸ ਮੁਕਤੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੂੰ ਬੋਲਣਾ।" "ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ embodied beings ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੌਭਾਗ੍ਯ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਸੌਭਾਗ੍ਯ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਸ ਪਲ, ਦੋਹਾਂ ਦੇਹਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। "ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਪਾਪੀ ਵੀ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਮੂਰਖੋ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਜਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਵੱਡੇ ਮੁਨਿ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।" "ਹੇ ਉਜ੍ਵਲ, ਜੋ ਚਮਕ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—" "ਯੋਗੀ, ਜੋ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ..." ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ..." ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਤ੍ਰਿ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮਨ-ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਦਕਸ਼ਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਰੋਹਿਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਯੋਗਯਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਡਟਿਆ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਪਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਰਮ, ਉਪਾਸਨਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ, ਅਗਿਆਨਤਾ, ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।