ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸੰਧੀ ਸਮੇਂ, ਸੁੰਦਰ ਮੂਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਕਾਰਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਵਰਖਾ ਭੇਜਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੰਡੀਆਂ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ, ਪਿੰਡ ਸੜ ਗਏ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਉਜੜ ਗਈ। ਇਸ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਜੀਵ—ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ—ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਭ ਦੀ ਓਟ, ਕੋਲ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਸਦੇ ਗੁਣ ਅਤੁੱਲ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਹਲ, ਖਟ, ਅਤੇ ਆਸਨ ਬਣਾਏ। ਉਹ ਬੁਢ਼ਾਪੇ, ਮੌਤ, ਡਰ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਸਭ ਨੇ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੁੰਦਰ ਮੂਖ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਦੇਵੋ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?” “ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਜਾਂ ਅਸੰਤੋਖ ਹੋ ਸਕੇ।” ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਸਭ ਦੇਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਭ ਮਹਾਨ ਕਾਲਵਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਓ। ਉਥੇ, ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਬੱਦਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਤੋਂ, ਈਸ਼ਾਨ ਉਥੇ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲਿੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਅੰਤਹੀਨ, ਹਾਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯੋਗੀ ਨੂੰ, ਵੇਦ ਨੂੰ, ਪੀਲੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ੁੱਧ, ਗੂੰਜਦਾਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ, ਚੋਟੀਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਹਾਰਕ, ਮੰਗਲਮਈ, ਤ੍ਰਿਨੈਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯੋਗ-ਮੂਰਤੀ, ਸਦਾ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪ੍ਰਭੂ, ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਓਟ ਆਏ ਹਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।” ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਠੇ, ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ। ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਬੱਦਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ। ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਸੋਮਾ ਦੇ ਦਾਇਂ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਅਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ 'ਮੇਘਨਾਦੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾ ਲੈਣਗੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ, ਪਾਰਵਤੀ, ਉਥੇ ਮੇਘਨਾਦ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਸ ਦੇ ਤਣੇ ਤਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ—ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ—ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਉਤਪੰਨ, ਪਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼, ਚੁੱਪ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ—ਪ੍ਰਥਵੀ, ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਸਵਰਗ—ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।