ਜੋ ਭਗਤ ਨਿਯਮਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਕਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਵਿਆ ਰਥਾਂ 'ਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਰਮਣੀਕ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਸ-ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੋ ਜਿਹੀ ਮਹਿਮਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜੜ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲੀ — ਸਭ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਦਾਂਧ ਸੀ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਕਲੀ ਅਤੇ ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਸੰਧੀ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਵੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਧਤਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ, ਪਿੰਡ ਸੜ ਗਏ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਜੜ ਤੋਂ ਉਖੜ ਗਈ। ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਦੀ ਆਸ਼੍ਰਯ ਸਥਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਲ, ਵਿਛੋਣ ਅਤੇ ਆਸਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਬੁਢਾਪੇ, ਮੌਤ, ਡਰ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ—"ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੋ, ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਤਪस्या ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਸਕੇ।" ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾਵਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਓ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਖਾ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਾਨਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾਵਨ ਪਹੁੰਚੋ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—" "ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅੰਤਹੀਨ, ਮਾਲਾ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯੋਗੀ, ਵੇਦ, ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਹਾਰਕ, ਮੰਗਲਮਈ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯੋਗ-ਸਰੂਪ, ਸਦਾ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ ਗਏ, ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ। ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ, ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਬਦਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ। ਸੁੱਚੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੋਮ (ਚੰਦ੍ਰਮਾ) ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।