ਰੌਰਵ, ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਤੇ ਮਹਾਰੌਰਵ ਨਾਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਪਦੇ ਕੜਾਹੇ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਚੀਰਿਆਂ ਜਾਂਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੇਕੜੇ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਪ ਕੀਤਾ, ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਸੀ ਕਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੇਡਣ ਗਏ। ਉਥੇ, ਅਕਸਮਾਤ, ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਡਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਟ ਮਾਰੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਵਨ ਨੇ ਉਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਚੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਸ ਪੰਛੀ ਦੀ ਚੋਚ ਅਤੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕੇਕੜਾ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ।" ਕੇਕੜੇ ਦੀ ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ 'ਕਰਕਟੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਫੇਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭੋਗ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਨਿਤ ਕਰਕਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਇੰਦ੍ਰ-ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ-ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਗਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੁੰਦਰ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸ-ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੁਢ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਰਖਾ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਮਦਾਂਧ' ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਕਲਿ ਅਤੇ ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਸੰਧਿਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਾਰਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲ ਪਿਆ। ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਜਲ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਹੱਟ-ਬਜ਼ਾਰ ਵੀ ਮੁੱਕ ਗਏ। ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਧਤਰ ਸੁੰਨੇ ਹੋ ਗਏ, ਪਿੰਡ ਸੜ ਗਏ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੀ ਚਲ ਅਤੇ ਅਚਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਜਾੜ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਉਸ ਕੋਲ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਅਤੁੱਲ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਮਹਲ, ਸਿੰਘਾਸਨ ਅਤੇ ਵਿਛੌਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਦੀ ਕਥਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।