ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਣੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਔਰਤ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਜਦ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ, ਅੱਜ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈਂ?" ਰਾਣੀ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਨੂੰ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਸਨੇ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਜੀਵ!" ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਐਸਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ," ਪਰ ਉਹ ਜੀਵ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਆਖ਼ਰ, ਉਹਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਣੀ ਦਾ ਮਨ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮਰਨਾ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਾਹਦੀ ਅਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਆਹ ਭਰਦੀ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਇੱਕ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ। ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ।" "ਜੋ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ? ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਇਹ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?" "ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਅਣਗਿਣਤ ਧਨ-ਅਨਾਜ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ..." "ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਇੰਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ?" "ਇਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰੀ, ਸੁਣ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਿਦੁਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।" "ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੁੱਕੜ ਖਾਧੇ ਸਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ; ਜਦ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਕੁੱਕੜ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਮਿਲਿਆ।" "ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁੱਕੜ ਤਾਂ ਖਾਧੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੁੱਕੜ ਖਾ ਲਏ।" "ਫਿਰ ਤਾਮਰਚੂੜ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ:" "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਸੁੱਕਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" "ਫਿਰ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਕੁੱਕੜ ਖਾਧੇ ਹਨ।'" "ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਉਪਾਅ ਦੱਸੇਗਾ।" "ਤਾਮਰਚੂੜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜੇ।" "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕੁੱਕੜ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਖਾਧੇ ਗਏ ਸਨ।" "ਤਾਮਰਚੂੜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦ ਤੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ...'" "ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੰਡ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਦਿੱਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" "ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਗਾਲਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?'" "ਗਾਲਵ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, 'ਪੰਛੀ-ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ' ਲਿੰਗ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਉਹ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਨਿਕਲ ਪਈ।" "ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋਈ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਹਿਰਣ-ਸਮ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲਾਂਗੀ।'" "ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।" "ਫਿਰ, 'ਪੰਛੀ-ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ' ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" "ਉਸ ਰਾਤ, ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਰਾਤ ਇੱਕ ਮੁਰਗਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣ ਲਿਆ।