ਜਿਸਨੂ (Jiṣṇu) ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀ। ਨਿਰਮਾਲਯ (discarded offerings) ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗਏ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਆਏ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ—ਕੌਣ ਹੈ ਇਹ ਭਾਗਯਵਾਨ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ? ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਸਮੂਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਕੌਣ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਤਿ ਦੁਰਲਭ ਪਦਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਹੜਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਨਿਰਮਾਲਯ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮਹਾਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਲਿੰਗਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਮਿਟ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਾਗਚੰਡ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਚਤਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ; discarded offerings ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਚੰਦੈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਨੰਦ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਸੁਖ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਹ ਇੱਛਤ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੀ ਤਪਤੀ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਲਝ ਗਏ। ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਇਕ ਦਿਵਯ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਉਹਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੁਰੂ ਨੇ ਇੱਕ ਉਪਾਏ ਵੇਖਿਆ। "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਵਣ," ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਨੰਦੀ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ। ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ। ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।