ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਖੁਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਨਿਰਾਲੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ।” ਤਦ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਭਗਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉੱਘਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਚਕ੍ਰ-ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁਸ਼ਰਮਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁਹਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਮ ਤੇ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਧਿਆਨਯੋਗ ਸਵਰੂਪ ਤੇ ਚੇਤਨ-ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ, ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਕੁਲ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਰੀ ਨੇ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ। ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਚਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਥੇ ਸਭ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਝੀਲ ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਚਕ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਚਰਜ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਸਾਰਾ ਖੋਦਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੋਵਰ ਚਮਕਦਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਜੀਵ ਵੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਤੇ ਤਰਪਣ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੋਵਰ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜ਼ਰੀ ਰਹੇਗੀ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਸਾਲਾਨਾ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਇੱਥੇ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਨਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਰੋਵਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਅਗਸਤਯ, ਜੋ ਘੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੰਮੇ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਹਨ, ...