ਇਕ ਵਾਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੇ ਵਚਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਪ੍ਰਥਵੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ—ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ, ਤਪस्या ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇਰਾਦਾ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿੰਤਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਖੇਤਰ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ। ਜੀਸ਼ਣੁ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਿੱਸਿਆ। ਉਥੇ ਸਠ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਸਠ ਕਰੋੜ ਸੌ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀ। ਨਿਰਮਾਲਯ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੇ ਖੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ—"ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਸਮੂਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਜਬੀ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਦ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਗਣ ਦੀ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਢੰਗ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਹ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਨਿਰਮਾਲਯ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਮਹਾਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਨਾਗਚੰਡਾ ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਚਤਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ; discarded offerings ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਚੰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਨੰਦ, ਸੰਤੋਖ, ਸੁਖ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਛਤ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।" ਸਿਰਫ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਗੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਰੋਸ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।" ਇਹ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋ ਗਈ। ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਕੇ ਬੀਜ ਜੋੜਦੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਸਾਨੂੰ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।