ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਜਾ, ਨਾਰਦ,” ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰਕ ਕਹਾਵਤ ਸੱਚੀ ਹੀ ਹੈ—ਇਹ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੋ ਸੱਚਾ ਜਿਗਿਆਸੂ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਵਸ੍ਯ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਵੀਕਾਰ, ਤਿਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਅਦਰ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਨੀਲਗਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਅਰਥ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਈਰਖਾ ਵਾਲੀ। ਜਿਹੜਾ ਨੀਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੈ, ਵਿਅਰਥ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਲਮਈ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣੇ। ਪੂਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ—'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ', ਅਤੇ 'ਮਹਾਕਾਲ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ—ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਦਾਹਰਣ ਵਾਸਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਸਤੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗੈਰ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵੀ ਵਿਅਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਤਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਡਾ। ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਟਕਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਚਨ ਕਹੇ। ਸਰਪਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਰਾਖ ਤੋਂ ਮਮਤਾ ਦਾ ਅਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੰਗਾਪਣ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਡਰ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼—all ਡਰ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਵਾਣੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਕਲਕਲੇਸ਼ਵਰ” ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜਾ ਭਗਵਾਨ ਕਲਕਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੁਣਵਤੀ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਜੋ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਕਲਕਲੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ—ਇਹ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, discarded ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵ, ਚਾਰਣ ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ—ਪ੍ਰਥਵੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ—ਸਭ ਦੇਖ ਲਏ ਹੋ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਰੀਕ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ, ਤਪ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।” ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਕਾਲ ਅਤੇ ਕਲਕਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।