ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਵਾਰ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁਣ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਜਿਥੇ ਦਾਨ-ਪੁਣ ਬੜੀ ਪ੍ਰਚੂਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ, ਇਕ ਦਿਨ ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹੀ ਇੱਕ ਖ਼ਾਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨ ਹੋਇਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਜਦ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਓਹੋ ਤਕ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੱਕ ਨਾਮ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਰਚਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਪਸੀਨਾ, ਨਾ ਗੰਧ, ਨਾ ਮਲ, ਨਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦੁਮਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ। ਦੱਸੋ, ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ?" ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਕਲਕਲੇਸ਼ਵਰ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਤੇ ਪੂਜਨ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ 'ਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹ ਲਿੰਗ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰਦੁਮਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ, ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੇ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਦਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹੁੰਡਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰਾ ਨੰਦਨ ਵਨ ਉਸ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਚੈਹ੍ਸ਼੍ਰਵਾ ਘੋੜਾ ਵੀ ਛੀਨ ਲਿਆ। ਇਸ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਸਤਾ ਹੀ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?