ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਡਰ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਗੰਗੇ, ਇਸ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ। ਇਹ ਵਿਸ਼ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਸਹਾਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਸਰਸਵਤੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਾਲਕੂਟ ਨਾਮਕ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀਆਂ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸ਼ਿਪਰਾ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਉੱਥੇ ਪਰਮ ਲਿੰਗ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।” ਸ਼ਿਪਰਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਦੇਵ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਮੰਦਬੁਧੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਯ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ—ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ—ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆ ਜਾਣਗੇ।” ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਨੇ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉੱਥੇ ਤਪस्वੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਪੁਕਾਰ ਉਠੇ, ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਸਭ ਜੀਵ ਫੇਰ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਗਏ। ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਨਮਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ—ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਵਰਦਾਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਨਾਥ।” ਮੈਂ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਲਿੰਗ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਆਰੋਗਤਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਲਕੁਲੀਸ਼, ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਸਪ੍ਰਸ਼ਯ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਟੁੰਬੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।” ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਲਕੁਲੀਸ਼ ਉਸ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਕੁਟੁੰਬੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਮੀ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪ੍ਰਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਦੀ, ਸਰੋਵਰ ਜਾਂ ਖੂਹ ਕੋਲ, ਸੋਮਵਾਰ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਮੂਹ ਤੱਤ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਲਏ; ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਨਾਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਥ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਈ ਯਜਨਾਂ ਹੋਦੇ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਹੁੰਦੇ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿਗ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਗਵਾ ਬੈਠਾ, ਤਾਂ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਕਰਮ ਇੱਥੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਫਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਥਾਂ ਤੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਸਦੀ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਿਆ। ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਤਕ ਹੀ ਟਿਕਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਨਾਮ ਜਗਤ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।